متأخر شهرهاى بزرگ است ! خواننده ، از خلال وقوف بر بسيارى از اشتباهات بزرگ كه پارهاى از آن حتى براى طلبههاى تازهكار اشتباهى نابخشودنى است ( بهويژه آنچه در شمارههاى 8 - 11 - 12 - 19 - 22 بدانها اشاره نمودم ) ، در مىيابد كه در اين بحث نه تنها با تحقيق ، تدقيق ، تفحص و كنكاش حق مطلب ادا نشده ، بلكه اين بحث حتى رنگ و بويى هم از اين صفات به خود نديدهاند .
38 . غُلات و احاديث اهل بيت !
شيخ « ابن محمود » در صفحهء هفتم مىگويد :
« بسيارى از علماى محدّث به علت تسلّط غلات در نقل دروغهاى فراوان ، از نقل احاديث فراوان اهلبيت در كتابهايشان خوددارى نمودهاند .
بخارى ، مسلم ، نسايى ، دارقطنى و دارمى نيز از نقل آنها اجتناب كرده و در كتابهاى معتبرشان ذكرى ننمودهاند ، زيرا از ضعف آنها آگاه بودند و با اينكه دارمى ، استاد ابىداود و ترمذى است ، اما مسند خود را از احاديث مهدى دور نگه داشته است ! »
پاسخ اين است : در بين علماى محدث كه حديث شريف را در تأليفات خود تدوين نمودهاند ، بعضى به درج همه احاديث صحيح پايبند نبودهاند و بعضى ديگر تنها به درج احاديث صحيح پايبند بودهاند ، مانند بخارى و مسلم در صحيحين ، ولى هيچيك از علما نگفتهاند ، احاديثى كه شيخين در صحيحين نياوردهاند ، صحيح نبودهاند . حديث صحيح ، همان گونه كه در صحيحين وجود دارد ، در كتب ديگر نيز موجود است ( در شماره 5 اين مطلب را توضيح دادهام ) .
كسانى كه به درج احاديث صحيح در كتابهايشان پايبند نبودند ، صحيح و غيره آن را مىآورند ، و عدهاى ميزان صحت و ضعف حديث ، يا وضعيت « رجال اسناد » را بيان مىنمايند و بعضى ديگر بيان نمىكنند و فقط به درج « اسناد » اكتفا مىنمايند كه صاحبنظران و حديثشناسان ، مىتوانند با بررسى اسناد و توابع يا شواهد ، از ميزان صحت و ضعف حديث آگاه شوند . هر چه در تأليفات مورد اشارهء « نسائى » ،