اين حديث معتبرتر و صحيحتراند ، بنابراين به جز اين حديث ( لامهدى . . . ) ساير احاديث مورد قبول است .
- ابن تيميه ( متوفاى 728 ) هجرى است . وى در كتاب منهاجالسنه بعضى از احاديث مهدى را صحيح دانسته است .
- امام ابن القيم ( متوفاى 751 هجرى ) است . وى در كتاب المنارالمنيف تعدادى از احاديث مهدى را صحيح دانسته و به ضعف پارهاى از آنها اشاره نموده است .
- امام ابن كثير ( متوفاى 774 هجرى ) است . وى در كتاب النهايه دربارهء بسيارى از احاديث مهدى سخن گفته و صحيح و ضعيف آنها را تبيين نموده است .
اين علماى نقدپرداز ، جملگى پيش از قرن نهم بودند و دربارهء احاديث مهدى سخن گفته و صحت بعضى از آنها را بيان نمودهاند . اينان نمونههايى از بسيارند كه در اين باره سخن گفتهاند . بدينسان بطلان ادعاى « شيخ ابن محمود » كاملًا روشن مىشود .
در پاسخ به اين سخن « ابن محمود » كه « در قرن نهم هنگامى كه مدعيان مهدويت زياد شدند بعضى از علماى محقق ناگزير به نقد احاديث مهدى پرداختند تا قوت و ضعف و صحت و سقم هر يك از آنها را بازشناسند و ابنخلدون در مقدمهء خود تك تك اين احاديث را از صافى تدقيق و تحقيق گذرانيده » ، بايد گفت : علماى نقدپرداز پيش از قرن نهم دربارهء احاديث مهدى سخن گفتند تا صحيح و ضعيف آنها را باز شناسند كه ذكر اسامى بعضى از آنان گذشت و اما توضيح اين مطلب كه ابنخلدون جزو محققان علم حديث نيست تا سخنان وى در تصحيح و تضعيف احاديث مورد اعتماد و استناد باشد ، در شمارهء 10 آمده است .
علاوه بر آن ، وفات ابنخلدون در 808 هجرى بود ، بنابراين وى فقط هشت سال از عمر خود را در قرن نهم سپرى كرده است و سخن وى دربارهء احاديث مهدى در مقدمهء تاريخاش موجود است كه تدوين و تأليف آن ، قبل از تنقيح و ويرايش ، در نيمهء سال 779 هجرى بوده است و اين مطلب توسط خود « ابنخلدون » در پايان مقدمه ذكر گرديده است . بنابراين سخن وى در اين باره ، بيست سال مانده به پايان قرن هشتم
مصلح جهانى از ديدگاه شيعه و اهل سنت (فارسى) — صفحة 238
مساهمون: خسرو شاهى
ص٢٣٨