جداناپذيرند ، هر كس به سنت ايمان نياورد به قرآن ايمان نياورده است . هر كس ادعاى جدايى سنت از قرآن را دارد بايد به او گفته شود در كجاى قرآن تعداد نمازها و ركوعها و چگونگى آنها را يافتهاى ؟ ! . اين امور در سنّت تبيين و توضيح شده كه سنت همگام ، مبيّن و توضيح دهندهء قرآن است . سنت از ديرباز با دشمنانى روبهرو بوده است كه در حقيقت با قرآن دشمنى دارند . اينان در سنت شك و ترديد روا مىدارند و مىكوشند آن را از قرآن جدا نمايند . اما خداوند همواره علمايى را تربيت مىكند تا به دفاع از سنت برخيزند و با آوردن دليل ، رشتههاى شبهههاى دشمنان را پنبه سازند كه سيوطى از جملهء آنان است . وى رساله جالبى تحت عنوان مفاتح الجنّة فى الأحتجاج بالسنّة تأليف كرده و پس از سپاس خدا در آغاز آن گفته : « آگاه باشيد - خدا شمايان را رحمت كناد - كه در علم امورى است همانند دارو درمان ساز و نظرهايى خلأ پُر كن كه از آنها ياد نمىشود مگر به هنگام ضرورت . يك گويندهء زنديق سخن فرسايى مىكند كه سنت پيامبر و احاديث مروى - خدا بر علو شرف آن بيفزايد - قابل احتجاج نيست و حجت بهطور اخص ( فقط ) در قرآن است » .
سيوطى سپس مىگويد : « آگاه باشيد - خدا شمايان را رحمت كناد - هر كس حجت حديث پيامبر را چه در گفتار و چه در كردار با آن شروط معروف در اصول ، منكر شود كافر است و از دايره اسلام خارج و با يهود و نصارا يا بسته به ارادهء خداوندى با يكى از فرقههاى كفار محشور مىشود . امام شافعى روزى حديثى را روايت كرد و گفت : اين حديث صحيح است . شخصى رو به وى كرد و گفت : اى اباعبداللَّه ! آيا تو به آن معتقد هستى ؟ امام شافعى برآشفت و گفت : اى مرد ! آيا مرا نصرانى يافتهاى ؟ آيا مرا در حال خروج از كليسا ديدهاى ؟ آيا در سينه من علامت صليب ديدهاى ؟ كه حديثى را از پيامبر روايت كنم و بعد بدان قائل نشوم ؟ ! » اين رسالهء سيوطى رسالهاى ارزشمند و سودمندى است .
منشأ اين گفتهء وى كه اين احاديث ، ساختگى است به يك حديث طولانى باز مىگردد كه « النّواس بن سمعان » از پيامبر صلى الله عليه و آله نقل نموده است . در اين حديث از دجال
مصلح جهانى از ديدگاه شيعه و اهل سنت (فارسى) — صفحة 183
مساهمون: خسرو شاهى
ص١٨٣