آيه نقل مىكند كه از يكى از دانشمندان پرسيدند : خداوند چگونه بندگان را بخاطر گناهان مجازات مىكند ، با آن رحمت واسعه و بىپايانش ؟
او در پاسخ گفت : « رحمت » خداوند ، « حكمت » او را از بين نمىبرد ، زيرا رحمت او هم چون حس ترحم ما از احساسات و رقت قلب سرچشمه نمىگيرد ، بلكه رحمت او هميشه آميخته با حكمت است ، و حكمت ايجاب مىكند ، كه گنهكاران ( جز در موارد خاصى ) به مجازات برسند « .
[ سوره آلعمران ‹ 3 › : آيات 130 تا 132 ]
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَأْكُلُوا الرِّبَوا أَضْعافاً مُضاعَفَةً وَاتَّقُوا اللَّه لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ ‹ 130 › وَاتَّقُوا النَّارَ الَّتِي أُعِدَّتْ لِلْكافِرِينَ ‹ 131 › وَأَطِيعُوا اللَّه وَالرَّسُولَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ ‹ 132 ›
ترجمه :
130 - اى كسانى كه ايمان آوردهايد ربا ( و سود پول ) را چند برابر نخوريد از خدا بپرهيزيد تا رستگار شويد .
131 - و از آتشى بپرهيزيد كه براى كافران آماده شده است .
132 - و خدا و پيامبر را اطاعت كنيد تا مشمول رحمت شويد .
تفسير :
چگونگى پيوند آيات قرآن
آيات گذشته - چنان كه دانستيم - در باره غزوه « احد » و حوادث مربوط به - آن ، و درسهاى گوناگونى است كه مسلمانان از آن حادثه فرا گرفتند ، ولى اين سه