او در پيشگاه خدا است ؟ و از همه گذشته بفرض كه چنين تفسيرى براى آيه فوق كنيم در مورد آن همه آيات ديگر كه استغفار پيامبران و فرشتگان و مؤمنان را در حق خطاكاران مؤثر مىداند چه خواهيم گفت ؟ آيا در مورد آنها نيز پاى حقوق شخصى در ميان بوده است ؟ !
[ سوره النساء ‹ 4 › : آيه 65 ]
فَلا وَرَبِّكَ لا يُؤْمِنُونَ حَتَّى يُحَكِّمُوكَ فِيما شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لا يَجِدُوا فِي أَنْفُسِهِمْ حَرَجاً مِمَّا قَضَيْتَ وَيُسَلِّمُوا تَسْلِيماً ‹ 65 ›
ترجمه :
65 - به پروردگارت سوگند كه آنها مؤمن نخواهند بود مگر اينكه تو را در اختلافات خود به داورى طلبند ، و سپس در دل خود از داورى تو احساس ناراحتى نكنند ، و كاملا تسليم باشند .
شان نزول :
« زبير بن عوام » كه از مهاجران بود با يكى از انصار ( مسلمانان مدينه ) بر سر آبيارى نخلستانهاى خود كه در كنار هم قرار داشتند ، اختلافى پيدا كرده بودند ، هر دو براى حل اختلاف خدمت پيامبر ص رسيدند ، از آنجا كه باغستان زبير در قسمت بالاى نهر و باغستان انصارى در قسمت پائين نهر قرار داشت پيامبر ص به زبير دستور داد كه اول او باغهايش را آبيارى كند و بعد مسلمان انصارى ( و اين مطابق همان سنتى بود كه در باغهاى مجاور هم جريان داشت ) اما اين مرد انصارى به ظاهر مسلمان از داورى عادلانه پيامبر ص ناراحت شد و گفت : آيا اين قضاوت به خاطر آن بود كه زبير ، عمه زاده تو است ؟ ! پيامبر ص از اين سخن بسيار ناراحت شد به حدى كه رنگ رخسار او دگرگون گرديد ، در اين موقع آيه فوق نازل شد و به مسلمانان هشدار داد .