معصوم از گناه .
2 - آيه فوق هر گونه اجتهاد در مقام نص پيامبر ص و اظهار عقيده را در مواردى كه حكم صريح از طرف خدا و پيامبر ص در باره آن رسيده باشد نفى مىكند ، بنا بر اين اگر در تواريخ اسلامى مىبينيم كه گاهى بعضى از افراد در برابر حكم خدا و پيامبر ص اجتهاد و يا اظهار نظر مىكردند و مثلا مىگفتند پيامبر چنين گفته و ما چنين مىگوئيم ، بايد قبول كنيم كه عمل آنها بر خلاف صريح آيه فوق است .
[ سوره النساء ‹ 4 › : آيات 66 تا 68 ]
وَ لَوْ أَنَّا كَتَبْنا عَلَيْهِمْ أَنِ اقْتُلُوا أَنْفُسَكُمْ أَوِ اخْرُجُوا مِنْ دِيارِكُمْ ما فَعَلُوه إِلَّا قَلِيلٌ مِنْهُمْ وَلَوْ أَنَّهُمْ فَعَلُوا ما يُوعَظُونَ بِه لَكانَ خَيْراً لَهُمْ وَأَشَدَّ تَثْبِيتاً ‹ 66 › وَإِذاً لآتَيْناهُمْ مِنْ لَدُنَّا أَجْراً عَظِيماً ‹ 67 › وَلَهَدَيْناهُمْ صِراطاً مُسْتَقِيماً ‹ 68 ›
ترجمه :
66 - ( ما تكليف مشكلى بر دوش آنها ننهاديم ) اگر ( همانند بعضى از امم پيشين ) به آنها دستور ميداديم يكديگر را به قتل برسانند و يا از وطن و خانه خود بيرون روند تنها عده كمى از آنها عمل مىكردند ، و اگر اندرزهايى را كه به آنان داده ميشد انجام ميدادند به سود آنها بود و موجب تقويت ايمان آنها مىگرديد .
67 - و در اين صورت پاداش بزرگى از ناحيه خود به آنها ميداديم .
68 - و آنها را به راه راست هدايت ميكرديم .
تفسير :
در اينجا براى تكميل بحث گذشته در باره كسانى كه از داورىهاى عادلانه پيامبر ص گاهى احساس ناراحتى مىكردند اشاره به پاره اى از تكاليف طاقت -