[ سوره النساء ‹ 4 › : آيات 61 تا 63 ]
وَ إِذا قِيلَ لَهُمْ تَعالَوْا إِلى ما أَنْزَلَ اللَّه وَإِلَى الرَّسُولِ رَأَيْتَ الْمُنافِقِينَ يَصُدُّونَ عَنْكَ صُدُوداً ‹ 61 › فَكَيْفَ إِذا أَصابَتْهُمْ مُصِيبَةٌ بِما قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ ثُمَّ جاؤُكَ يَحْلِفُونَ بِاللَّه إِنْ أَرَدْنا إِلَّا إِحْساناً وَتَوْفِيقاً ‹ 62 › أُولئِكَ الَّذِينَ يَعْلَمُ اللَّه ما فِي قُلُوبِهِمْ فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ وَعِظْهُمْ وَقُلْ لَهُمْ فِي أَنْفُسِهِمْ قَوْلًا بَلِيغاً ‹ 63 ›
ترجمه :
61 - و هنگامى كه به آنها گفته شود ، به سوى آنچه خدا نازل كرده و به سوى پيامبر بيائيد ، منافقان را مىبينى كه از قبول دعوت تو اعراض مىكنند .
62 - پس چگونه موقعى كه بر اثر اعمالشان گرفتار مصيبتى مىشوند به سراغ تو مىآيند و سوگند ياد مىكنند كه منظور ما ( از بردن داورى به نزد ديگران ) جز نيكى كردن و توافق ( ميان طرفين نزاع ) نبوده است ؟ ! 63 - آنها كسانى هستند كه خدا آنچه را در دل دارند مىداند ، از ( مجازات ) آنها صرف نظر كن ، و آنها را اندرز بده و با بيانى رسا نتايج اعمالشان را به آنها گوشزد نما .
تفسير : نتيجه داورى طاغوت
به دنبال نهى شديد از مراجعه به طاغوت ، و داوران جور ، كه در آيه سابق آمد ، در اين سه آيه نتايج اين گونه داورىها و دستاويزهايى كه منافقان براى توجيه كار خود به آن متشبث مىشدند ، مورد بررسى قرار گرفته است .
در آيه نخست مىفرمايد : « اين گونه مسلماننماها نه تنها براى داورى به -