[ سوره النساء ‹ 4 › : آيه 59 ]
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّه وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الأَمْرِ مِنْكُمْ فَإِنْ تَنازَعْتُمْ فِي شَيْءٍ فَرُدُّوه إِلَى اللَّه وَالرَّسُولِ إِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّه وَالْيَوْمِ الآخِرِ ذلِكَ خَيْرٌ وَأَحْسَنُ تَأْوِيلًا ‹ 59 ›
ترجمه :
59 - اى كسانى كه ايمان آوردهايد ! اطاعت كنيد خدا را و اطاعت كنيد پيامبر خدا و صاحبان امر را ، و هر گاه در چيزى نزاع كرديد آن را به خدا و پيامبر ارجاع دهيد اگر ايمان به خدا و روز رستاخيز داريد ، اين براى شما بهتر و عاقبت و پايانش نيكوتر است .
تفسير :
اين آيه و چند آيه بعد ، در باره يكى از مهمترين مسائل اسلامى ، يعنى مسئله رهبرى بحث مىكند و مراجع واقعى مسلمين را در مسائل مختلف دينى و اجتماعى مشخص مىسازد .
نخست به مردم با ايمان دستور مىدهد كه از خداوند اطاعت كنند ، بديهى است براى يك فرد با ايمان همه اطاعتها بايد به اطاعت پروردگار منتهى شود ، و هر گونه رهبرى بايد از ذات پاك او سرچشمه گيرد ، و طبق فرمان او باشد ، زيرا حاكم و مالك تكوينى جهان هستى او است ، و هر گونه حاكميت و مالكيت بايد به فرمان او باشد ( * ( يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّه ) * ) .
در مرحله بعد ، فرمان به پيروى از پيامبر ص مىدهد ، پيامبرى كه معصوم است و هرگز از روى هوى و هوس ، سخن نمىگويد ، پيامبرى كه نماينده خدا در ميان مردم است و سخن او سخن خدا است ، و اين منصب و موقعيت را خداوند به او داده است ، بنا بر اين اطاعت از خداوند ، مقتضاى خالقيت و حاكميت ذات او است ،