نيز برتر قرار ده و آنچه را كه آنها از خطاهاى من نميدانند بر من ببخش « !
[ سوره النساء ‹ 4 › : آيات 51 تا 52 ]
أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ أُوتُوا نَصِيباً مِنَ الْكِتابِ يُؤْمِنُونَ بِالْجِبْتِ وَالطَّاغُوتِ وَيَقُولُونَ لِلَّذِينَ كَفَرُوا هؤُلاءِ أَهْدى مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا سَبِيلًا ‹ 51 › أُولئِكَ الَّذِينَ لَعَنَهُمُ اللَّه وَمَنْ يَلْعَنِ اللَّه فَلَنْ تَجِدَ لَه نَصِيراً ‹ 52 ›
ترجمه :
51 - آيا نديدى كسانى را كه بهره اى از كتاب ( خدا ) دارند ( با اين حال ) به جبت و طاغوت ( بت و بتپرستان ) ايمان مىآورند و به مشركان مىگويند آنها از كسانى كه ايمان آوردهاند هدايت يافته ترند ؟ ! 52 - آنها كسانى هستند كه خداوند ايشان را از رحمت خود دور ساخته و هر كس را خدا از رحمتش دور كند ، ياورى براى او نخواهى يافت .
شان نزول :
بسيارى از مفسران در شان نزول آيات فوق چنين گفتهاند كه بعد از حادثه « احد » يكى از بزرگان يهود بنام « كعب بن اشرف » به اتفاق هفتاد نفر از يهوديان به سوى مكه آمد ، تا با مشركان مكه بر ضد پيامبر اسلام ص هم پيمان شوند و پيمانى را كه با پيامبر اسلام ص داشتند بشكنند ، « كعب » به منزل ابو سفيان وارد شد و ابو سفيان او را گرامى داشت و يهود در خانههاى قريش بطور پراكنده ميهمان شدند ، يكى از اهل مكه به كعب گفت : شما اهل كتابيد و محمد نيز داراى كتاب است ، حقيقت اين است كه ما احتمال مىدهيم اين كار توطئه اى باشد كه براى از بين بردن ما چيده شده است ، اگر مىخواهيد با شما هم پيمان شويم نخستين شرط آن اين است كه در برابر اين دو بت ( اشاره به دو بت بزرگ كردند ) ، سجده كنيد و به آنها ايمان بياوريد ، آنان چنين كردند .
سپس « كعب » به اهل مكه پيشنهاد كرد كه سى نفر از شما و سى نفر از ما