تفسير : تحريم ازدواج با محارم
در اين آيه به محارم يعنى زنانى كه ازدواج با آنها ممنوع است اشاره شده است و بر اساس آن محرميت از سه راه ممكن است پيدا شود :
1 - ولادت كه از آن تعبير به « ارتباط نسبى » مىشود .
2 - از طريق ازدواج كه به آن « ارتباط سببى » مىگويند .
3 - از طريق شيرخوارگى كه به آن « ارتباط رضاعى » گفته مىشود .
نخست اشاره به محارم نسبى كه هفت دسته هستند كرده و مىفرمايد :
* ( حُرِّمَتْ عَلَيْكُمْ أُمَّهاتُكُمْ وَبَناتُكُمْ وَأَخَواتُكُمْ وَعَمَّاتُكُمْ وَخالاتُكُمْ وَبَناتُ الأَخِ وَبَناتُ الأُخْتِ ) * : « مادران شما و دخترانتان و خواهرانتان و عمهها و خاله - هايتان و دختران برادر و دختران خواهرانتان بر شما حرام شدهاند » .
بايد توجه داشت كه منظور از مادر فقط آن زنى كه انسان بلا واسطه از او تولد شده ، نيست بلكه جده و مادر جده و مادر پدر و مانند آنها را شامل مىشود همانطور كه منظور از دختر ، تنها دختر بلا واسطه نيست بلكه دختر و دختر پسر و دختر دختر و فرزندان آنها را نيز در بر مىگيرد و همچنين در مورد پنج دسته ديگر .
ناگفته پيدا است كه همه افراد طبعا از اين گونه ازدواجها تنفر دارند و به همين دليل همه اقوام و ملل ( جز افراد كمى ) ازدواج با محارم را ممنوع مىدانند و حتى مجوسىها كه در منابع اصلى خود قائل به جواز اين گونه ازدواجها بودهاند ، امروز آن را انكار مىكنند .
گرچه بعضى كوشش دارند كه اين موضوع را ناشى از يك عادت و رسم كهن بدانند ولى مىدانيم عموميت يك قانون در ميان تمام افراد بشر ، در قرون و اعصار