« يحرم من الرضاع ما يحرم من النسب » : « تمام كسانى كه از نظر ارتباط نسبى حرامند از نظر شيرخوارگى نيز حرام مىشوند » .
البته مقدار شيرخوارگى كه تاثير در محرميت مىكند و همچنين شرائط و كيفيت آن ، ريزه كاريهاى فراوانى دارد كه در كتابهاى فقهى آمده است .
[ فلسفه تحريم محارم رضاعى ]
فلسفه تحريم محارم رضاعى اين است كه با پرورش گوشت و استخوان آنها با شير شخص معينى شباهت به فرزندان او پيدا مىكند ، مثلا زنى كه كودكى را به اندازه اى شير مىدهد كه بدن او با آن شير نمو مخصوصى مىكند يك نوع شباهت در ميان آن كودك و ساير فرزندان آن زن پيدا مىشود و در حقيقت هر كدام جزئى از بدن آن مادر محسوب مىگردند و همانند دو برادر نسبى هستند .
و در آخرين مرحله اشاره به دسته سوم از محارم كرده و آنها را تحت چند عنوان بيان مىكند :
1 - * ( وَأُمَّهاتُ نِسائِكُمْ ) * : « و مادران همسرانتان » يعنى به مجرد اينكه زنى به ازدواج مردى در آمد و صيغه عقد جارى گشت مادر او و مادر مادر او و . . . بر او حرام ابدى مىشوند .
2 - * ( وَرَبائِبُكُمُ اللَّاتِي فِي حُجُورِكُمْ مِنْ نِسائِكُمُ اللَّاتِي دَخَلْتُمْ بِهِنَّ ) * :
« و دختران همسرانتان كه در دامان شما قرار دارند به شرط اينكه با آن همسر آميزش جنسى پيدا كرده باشيد » يعنى تنها با عقد شرعى يك زن « دختران او » كه از شوهر ديگرى بودهاند بر شوهر حرام نمىشوند ، بلكه مشروط بر اين است كه علاوه بر عقد شرعى با آن زن همبستر هم شده باشد . وجود اين قيد در اين مورد تاييد مىكند كه حكم مادر همسر كه در جمله سابق گذشت مشروط به چنين شرطى نيست ، و به اصطلاح اطلاق حكم را تقويت مىكند .
گرچه ظاهر قيد « * ( فِي حُجُورِكُمْ ) * » : « در دامان شما باشند » چنين مىفهماند كه اگر دختر همسر از شوهر ديگر در دامان انسان پرورش نيابد بر او حرام نيست ولى به قرينه روايات و مسلم بودن حكم ، اين قيد به اصطلاح قيد احترازى نيست