مقدار و حدود آن تعيين گردد در حالى كه به اختيار وارثان حقيقى واگذار شده است .
* ( وَقُولُوا لَهُمْ قَوْلًا مَعْرُوفاً ) * در پايان آيه دستور مىدهد كه « به اين دسته از محرومان ، با زبان خوب و طرز شايسته صحبت كنيد » يعنى علاوه بر جنبه كمك مادى از سرمايههاى اخلاقى خود نيز براى جلب محبت آنها استفاده كنيد تا هيچگونه ناراحتى در دل آنها باقى نماند ، و اين دستور نشانه ديگرى بر استحبابى بودن حكم فوق است .
از آنچه گفتيم اين مطلب نيز روشن شد كه هيچ دليلى ندارد كه بگوئيم حكم آيه فوق بوسيله آياتى كه سهام ارث را تعيين مىكند نسخ شده است زيرا هيچ - گونه تضادى ميان آن آيات و اين آيه نيست .
[ سوره النساء ‹ 4 › : آيه 9 ]
وَ لْيَخْشَ الَّذِينَ لَوْ تَرَكُوا مِنْ خَلْفِهِمْ ذُرِّيَّةً ضِعافاً خافُوا عَلَيْهِمْ فَلْيَتَّقُوا اللَّه وَلْيَقُولُوا قَوْلًا سَدِيداً ‹ 9 ›
ترجمه :
9 - آنها كه اگر فرزندان ناتوانى از خود به يادگار بگذارند از آينده آنان مىترسند بايد ( از ستم در باره يتيمان مردم ) بترسند ، پس از ( مخالفت ) خدا بپرهيزند و ( با يتيمان مردم ) با نرمى و محبت سخن بگويند .
تفسير :
جلب عواطف به سوى يتيمان
* ( وَلْيَخْشَ الَّذِينَ لَوْ تَرَكُوا ) * . . .
قرآن براى برانگيختن عواطف مردم در برابر وضع يتيمان اشاره به حقيقتى