شده و لازم الاداء « تا هيچ گونه ترديد در اين بحث باقى نماند ( * ( نَصِيباً مَفْرُوضاً ) * ) ضمنا همانطور كه مىبينيم آيه فوق يك حكم عمومى براى همه موارد ذكر مىكند ، بنا بر اين آنهايى كه فكر مىكنند پيامبران اگر ثروتى داشته باشند به - عنوان ارث به بستگان آنها نمىرسد بر خلاف آيه فوق است ( البته منظور اموال شخصى پيغمبر است و گرنه اموال بيت المال كه متعلق به مسلمين است طبق قانون بيت المال در موارد خود مصرف خواهد شد ) .
همچنين از عموم آيه فوق و آيات ديگرى كه بعدا در باره ارث مىخوانيم روشن مىشود كه قائل شدن به تعصيب يعنى « اختصاص دادن قسمتى از مال به - مردانى كه از طرف پدر به ميت ارتباط دارند در پاره اى از موارد - همانطور كه دانشمندان اهل تسنن قائل هستند » نيز بر خلاف تعليمات قرآن است زيرا لازمه آن محروم ساختن زنان از ارث در بعضى از موارد مىشود و اين يك نوع تبعيض جاهلى است كه اسلام با آيه فوق و مانند آن ، آن را نفى كرده است ( دقت كنيد ! )
[ سوره النساء ‹ 4 › : آيه 8 ]
وَ إِذا حَضَرَ الْقِسْمَةَ أُولُوا الْقُرْبى وَالْيَتامى وَالْمَساكِينُ فَارْزُقُوهُمْ مِنْه وَقُولُوا لَهُمْ قَوْلًا مَعْرُوفاً ‹ 8 ›
ترجمه :
8 - و اگر به هنگام تقسيم ( ارث ) خويشاوندان ( و طبقه اى كه ارث نمىبرند ) و يتيمان و مستمندان حضور داشته باشند ، چيزى از آن اموال را به آنها بدهيد و با آنها به طرز شايسته سخن بگوئيد .