كه خداوند ابراهيم را به آن آزمود ) يك سلسله وظائف سنگين و مشكل بوده كه خدا بر دوش ابراهيم گذارده بود ، و اين پيامبر مخلص همه آنها را به عاليترين وجه انجام داد ، اين دستورات عبارت بودند از :
بردن فرزند به قربانگاه و آمادگى جدى براى قربانى او به فرمان خدا ! بردن زن و فرزند و گذاشتن آنها در سرزمين خشك و بى آب و گياه مكه در جايى كه حتى يك نفر سكونت نداشت ! قيام در برابر بت پرستان بابل و شكستن بتها و دفاع بسيار شجاعانه در آن محاكمه تاريخى و قرار گرفتن در دل آتش ، و حفظ خونسردى كامل و ايمان در تمام اين مراحل ! مهاجرت از سرزمين بت پرستان و پشت پا زدن به زندگى خود و ورود در سرزمينهاى دور دست براى اداى رسالت خويش ، و مانند اينها ( 1 ) .
و براستى هر يك از آنها آزمايشى بسيار سنگين و مشكل بود ، اما او با قدرت و نيروى ايمان از عهده همه آنها بر آمد و اثبات كرد كه شايستگى مقام « امامت » را دارد .
2 - امام كيست ؟
از آيه مورد بحث اجمالا چنين استفاده مىشود : مقام امامتى كه به ابراهيم بعد از پيروزى در همه اين آزمونها بخشيده شد . فوق مقام نبوت و رسالت بود .
توضيح اينكه : امامت معانى مختلفى دارد :
1 - « امامت » به معنى رياست و زعامت در امور دنياى مردم ( آن چنان كه اهل
هامش
( 1 ) در تفسير « المنار » از ابن عباس چنين نقل شده كه او اين آزمايشهاى ابراهيم را از آيات مختلف قرآن در چهار سوره بيرون آورده كه به سى موضوع بالغ مىشود ( المنار ذيل آيات مورد بحث ) اما عصاره اش همان بود كه در بالا ذكر شد .