تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي ) — صفحة 290

مساهمون:

ص٢٩٠
در خاك فرو رفته را پايمال نكند . براى چه . . براى آن كه باغبانى كه هستهء گل را در زير خاك پوشانيده است ، گل مىخواهد و گل دارد آيا ديده‌ايد باغبانى پس از آن كه نهالى را در زمين كاشت ، زيرش آتش برافروزد و ادّعا كند من درخت ميوه دار را نمىسوزانم مگر درخت ميوه دار غير از همين نهال است كه چند صباحى به طلوع آفتاب و تغذيه از مواد زمين و آب نيازمند مىباشد تو اى شخص الهى ، كه امروز به اميد ديدار رهبر الهىات نشسته اى و آه سوزان از درون شعله ورت بيرون مىآورى ، تو اى منتظر قدوم زمامدار عادل مطلق ، كه در دل شبهاى تاريك ، با وجودِ پشتِ پرده اى او ، به راز و نياز مىپردازى . او با توست ، چرا تو با او نيستى اگر مىخواهى با او باشى ، همين مزرعه و گلشن روى زمين را نظاره كن ، اين جاست جايگاه شكفتن آن دسته گل ابديّت . آيا مىدانى كه هوى و هوس پرستى تو ، ستمكارى تو بر ديگران ، بىاعتنايى تو به دستورات الهى ، پايمال كردن اين مزرعه و گلشن است كه دسته گل خندان تو از همان جا سر برخواهد زد هر بامداد كه از خواب شبانه برمىخيزى ، دست به سوى آن خداى بزرگ كه در همه جا حاضر است بلند كن و بگو : الْلَّهُمَ ارِنَا الطَّلْعَةَ الرَّشيدَةَ وَالغُرَّةَ الْحَميدَةَ ( بار پروردگارا ، آن جمال دلرباى با عظمت و آن سيماى محبوبت را به ما نشان بده . ) مىگويى : از كجا بدانم كه محبوب ابدى من چهرهء زيباى خود را به من نشان داده است . . پاسخ اين سؤال را از كردار و گفتار روزانهء خود بپرس اگر ديدى گفتار و كردار تو مطابق دستورات الهى و وجدان پاك صورت مىگيرد ،
ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي ) — صفحة 290 | محمد تقي جعفري