هنگامى كه دانشمند معروف « هرشل » سيارهء « اورانوس » را كشف كرد ، اخترشناسان معتقد شدند كه تعداد سيارات هفت عدد است ، براى آن كه طبق ميزان « تىتىيوس » اگر بعد از « زحل » سيارهء ديگرى باشد ، بايد در حد 196 مدارى وجود داشته باشد . پس از كشف اورانوس ، آن را در حد 192 يافتند كه از ميزان « تىتىيوس » خيلى دور نبود ، و از اينجا ظن و گمان آنان به وجود سيارهاى ميان مريخ و مشترى بر حد 28 محكمتر شد از اين رو ادوات و آلات و رصدكردن در كل متوجه و مراقب اين نكته گرديد تا موقعى كه « پيازى » در سال 1215 هجرى سيارهء « سرس » را بين مريخ و مشترى ، نزديك يك حد 28 كشف كرد و در اين موقع بود كه زمزمهء بزرگ ظفرآميزى در ميان دانشمندان در پيچيد و « تىتىيوس » در نظر آنان خيلى بزرگ و مقدس شد ! و ميزان وى به صحت و اطمينان پيوسته عدهء سيارات بالغ بر « هشت » گرديد و ستارهء « سرس » يكى از سيارات بزرگ و مهم به شمار آمد . ولى از آنجايى كه هيچ نشاط و اطمينانى براى هيچ فرد ، بلكه هيچ نوعى در دنيا دوام پيدا نمىكند ، اين شعف و اطمينان دانشمندان هم چندان دوام نيافت و طولى نكشيد ، بلكه سالى نگذشته بود كه در كنار سيارهء سرس ديگرى به نام « بلس » كشف گرديد و تعداد سيارات نه تا شد ! و طولى نكشيد كه در همين حدود سيارهء ديگر به نام « جون ووستا » پيدا شد و يك باره صحت اعتبارى كه ميزان تىتىيوس حايز شده بود ، در نظر حكما كمتر شد و يا به
اسلام و هيئت (فارسى) — صفحة 351
مساهمون: خسرو شاهى
ص٣٥١