بالاخره فيلسوف مزبور در نتيجهء اين مشاهدات به وجود بخار و هوا ! در كرهء ماه معتقد شده و احتمال داده كه اين كره داراى موجود زنده هم باشد ! زيرا كه وجود صبح و شفق و آتشفشان ، دليلى است نيرومند ! بر وجود موجود زنده در آن ؛ چنان كه شرح اين نكته در مقالهء اول از مبحث تعدد خورشيدها نيز گذشت .
نمايش تصوير
شكل شمارهء 17 - كوههاى آتشفشان ماه
هامش
- زهره نزديكترين سياره به زمين است . فضاپيماى ماژلان وسيلهاى بود كه از ماوراى ابرهاى اسيد سولفوريكى جو زهره تصاوير ارزشمندى از سطح آن تهيه و به زمين ارسال كرد . اين تصاوير آتشفشانهاى بسيارى را آشكار ساختند . اكنون مىدانيم كه بيش از 60 درصد سطح زهره را دشتهايى تشكيل مىدهند كه تقريباً همهء آنها آتشفشان هستند .
بزرگترين آتشفشان شناخته شده بر روى مريخ قرار دارد . اين كوه آتشفشانى كه « اولمپ » نام گرفته است ، تقريباً دو برابر كوه « اورست » از دشتهاى سطح مريخ ارتفاع دارد ! مريخ آتشفشانهاى بزرگ متعددى دارد و تمامى آنها مدتهاست كه مردهاند . چنين به نظر مىرسد كه هسته سيارهء مريخ سرد شده و در نتيجه اين سياره سرخ گازهاى خود را از دست داده است . از آنجا كه هستهء زمين بزرگتر است بنابراين گرماى زيادترى دارد و هنوز هم فعال است » . ( خ )