عُلوى هم به اسم زمين ناميده مىشوند و شمارهء آنها هفت است . و نيز در نظر هست كه شواهد بزرگى اقامه كرديم بر اين كه آسمان در اصطلاح شرع ما عبارت از كرهء بخار هر زمينى است و اسم آسمان بر هر جوهر عُلوى هم اطلاق مىشود .
* * * پس از روشن شدن اين مقدمات بايد بگويم : مستفاد از آثار اسلامى دربارهء ترتيب زمينهاى هفتگانه و آسمانهاى هفتگانه و نظام كاملى كه خداوند براى آنها مقرر داشته است ، به ترتيب ذيل است :
زمين نخست : همين كرهاى است كه ما بر روى آن جا داريم و زندگى مىكنيم و مىميريم و علت اين كه آن را مبدأ اعتبار قرار داديم اين است كه محل و موطن ماست علاوه بر جهات زياد ديگر و آسمان دنيا عبارت از كرهء بخارى است كه محيط بر زمين ماست .
زمين دوم : كرهء زهره با همهء اجزاى و متعلقات آن از هوا و كوهها و درياها . علت اينكه زهره را زمين دوم مىناميم آن است كه مناسبترين حالات براى اعتبار نظم و ترتيب سيارات ، وضع ظهور و محاذات و مواجههء آنها با ماست . و از اين نقطه نظر ، كرهء زهره از همهء سيارات به زمين نزديكتر است و بعد از آن عطارد و سپس مريخ و همچنين تا آخر ، و آسمان دوم كرهء بخارى است كه بر زمين زهره و بر هواى آن احاطه دارد .
زمين سوم : كرهء عطارد و آسمان سوم كرهء بخارى است كه محيط بر كرهء عطارد است .
زمين چهارم : كرهء مريخ و آسمان چهارم كرهء بخارى است كه محيط بر كرهء مريخ است .
زمين پنجم : كرهء مشترى و آسمان پنجم كرهء بخارى است كه محيط بر كرهء مشترى است .
اسلام و هيئت (فارسى) — صفحة 249
مساهمون: خسرو شاهى
ص٢٤٩