ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي ) — صفحة 332

به خداى هارون و موسى ايمان آورديم . ( فرعون ) گفت پيش از آنكه من به شما اجازه بدهم به او ايمان آورديد ، قطعا او ( موسى ) بزرگ شما است كه براى شما سحر تعليم نموده است من دستها و پاهاى شما را بطور خلاف ( دست راست با پاى چپ و دست چپ با پاى راست ) خواهم بريد و شما را از شاخه‌هاى درخت خرما به دار خواهم كشيد و خواهيد فهميد كه كدام يك از ما از جهت عذاب دادن شديدتر و پايدارتر هستيم . ساحران گفتند ترا و خواست ترا بر آن براهين روشن كه ( بوسيلهء معجزهء موسى ) براى ما آمده است ، و بر آن خداوندى كه ما را آفريده است مقدم نخواهيم داشت ( حال ) هر حكمى كه در بارهء ما مىخواهى صادر كن ، جز اين نيست كه تو تنها در اين زندگانى دنيوى حكم خواهى كرد . ما به پروردگار خود ايمان آورديم تا خطاها و عمل سحرى را كه با اكراه از طرف تو مرتكب شديم ببخشد و خداوند بهتر و ابدىتر است . ) در اين آيات مشاهدهء معجزات هم موجب ايمان معرفى شده و هم موجب سجده ، باضافهء اين دو « بايد » عقيدتى و عملى ، آماده شدن ساحران براى كشته شدن با فجيعترين وجه و به دار آويخته شدن است كه آنان با كمال صراحت و آرامش روانى حاصل از حد اعلاى يقين پذيرفتند . در اينجا بيك نكته اشاره مىكنيم كه براى تكميل اين مبحث بسيار اهميت دارد ، و آن اينست كه آن آگاهى و پذيرش ايمان و لزوم عمل به تكاليف الهى كه براى انسانها از مشاهدهء معجزات ( كه سطح فوق طبيعى همين هستها است ) بوجود مىآيد ، براى انسانهاى آگاه تر و حساستر و عاقلتر از ديدن همين « هستها » كه آيات الهى را متجلى مىسازند بوجود مىآيد . مولوى در بارهء اين كه معجزات مىتوانند دشمن را در مقابل پيامبران مقهور و منكوب بسازند و اما عشق و علاقه و انجذاب به حقيقت نياز به يك شهود و استشمام دارد ( 1 ) بايد مورد دقت قرار بگيرد ، زيرا همان گونه كه از آيات مربوط به معجزهء حضرت