نور ، خداوند هر كس را بخواهد بر نور خود هدايت مىكند و خداوند براى مردم مثلها مىزند و خداوند به همه چيز داناست . در خانه هائى كه خداوند اذن فرموده است اسم خداوندى در آن خانهها تعظيم و مورد ذكر قرار بگيرد ، هر صبحگاه و شامگاهها مردانى در آن خانهها براى خدا تسبيح مىگويند كه تجارت و خريد و فروش آنان را از ذكر خدا و اداى نماز و پرداخت زكات مشغول نمىدارد ، آنان از روزى مىترسند كه دلها و ديدهها در آن روز دگرگون مىشوند ) آيهء 36 و 37 را بدانجهت آورديم كه يكى از معانى آيهء نور با ارتباط به دو آيهء مزبور در نظر گرفته شده است . تاكنون براى تفسير آيهء مباركهء نور مجلَّدها نوشته شده و مفسّران قرآن تحقيقات مبسوطى در اين موضوع انجام دادهاند . مسلَّم است كه مفسّران در تفسير اين آيهء مباركه بر مبناى معلومات پذيرفته شده و ذوقيّات خود ، مطالبى را آوردهاند كه البتّه مطالعه و تحقيق در آنها بسيار مفيد خواهد بود .
با نظر بمفهوم بسيار با اهمّيّت نور كه ناشى از داشتن ابعاد بسيار متنوّع و مصاديق بسيار گوناگون آن است .
مىتوان معانى متعدّدى را در تفسير آيهء مباركه در نظر گرفت .
يك - خداوند نور آسمانها و زمين است
اين جمله با قطع نظر از جملات بعدى آيه بهر معنى كه در نظر گرفته شود ، روشن و روشنگرى خداوندى را در عرصهء وجود بيان مىدارد . اين نور و روشنائى كه يقينا ما فوق روشنائى فيزيكى و بوجود - آورندهء آن است ، فراگير همهء وجود است وجود او روشن است ، تاريكى و ابهام به آن وجود اقدس راهى ندارد ، به همين جهت فرموده است كه : * ( قالَتْ رُسُلُهُمْ أَ فِي ) * ( 1 ) ( آيا در بارهء خدا شكَّى وجود دارد )
هامش
( 1 ) . ابراهيم آيهء 10 .