اسلام تشكر و سپاسگزارى از مردم را تنها راه سپاس از خداوند مىداند و معتقد است هركس كه حق مردم را نشناسد و براى آنها ارزشى قائل نشود ، خدا را نمىشناسد . پيامبر مىفرمايد : « كسى كه شكر مردم را بهجاى نياورد ، شكر ايزد را بهجاى نياورده است . »
اما دربارهء تقديس و بزرگداشت كار و كوشش مفيد و نتيجهبخش ، پيامبر تا مرحله عظيمى پيش مىرود . او فقط به تعريف و تمجيد و تشكر از كارگر اكتفا نمىكند ، بلكه دستى را مىبوسد كه از كثرت كار ورم كرده و پينه بسته باشد و مىفرمايد : « اين دستى است كه خدا و پيامبرش آن را دوست دارند » .
از بهترين دلايل علاقهء پيامبر به كار و كوشش ، اين روايت است : ياران پيامبر مرد نيرومند و رشيدى را كه جسمى سالم و بنيهاى محكم و عضلاتى ورزيده داشت و راه مىرفت ، ديده و آرزو كردند : « اى كاش او اين قوه و نيرو را در راه خدا بهكار مىبرد » ! و پيامبر اين سخن حكيمانه را به آنها فرمود : « اگر او براى اين بيرون آمده كه براى پدر و مادر پير خود كار كند ، او در راه خداست و اگر براى اين خارج شده كه بهخاطر دختران خردسال خود كوشش نمايد ، او در راه خداست و اگر براى اين بيرون آمده كه در راه همسر خود كوشش كند و او را از حرام بازدارد ، او در راه خداست و اگر بهخاطر اين خارج شده كه براى خود كار كند و از نيازمندى و گدايى دورى جويد ، او در راه خداست » !
كتابهاى حديث ، بسيارى از احاديث پيامبر را نقل مىكنند كه پيامبر در آنها كار را ارج مىنهد و كارگر را احترام و اكرام مىكند و از جملهء آنهاست : « خداوند بندهء با ايمان پيشهور را دوست دارد » و « هيچيك از شما غذايى گواراتر و بهتر از دسترنج خود نخورده است » .
البته درجايى كه كار و كوشش ، اين ارزش بلكه اين مقام و قداست را داشته باشد ، پس بايد كارگر هم در كار خود دقت و توجه لازم را مبذول دارد . او در حالىكه كار مىكند ، سود مىبرد و سود مىرساند و خود را در جامعه نيكوكار مىكند و بدين
علي صوت العدالة الإنسانية (امام على ع صداى عدالت انسانى) (بوستان كتاب)(فارسى) — صفحة 223
مساهمون: جورج جرداق
ص٢٢٣