جهت خداوند هم او را دوست دارد و اين كار او را به خداوند نزديك مىسازد و محمد مىگويد : « خداوند دوست دارد كه اگر كارى را بهعهده مىگيريد ، كامل و دقيق انجام دهيد » .
* * * گفتيم كه اسلام زمين را رام مىداند كه مردم بر آن راه بروند و از محصولات آن بخورند و از خيرات و نيكىهاى آن بهرهمند شوند . ولى بايد ديد كه موقف و نظريه اسلام درباره توزيع و تقسيم اين محصولاتى كه از زمين برمىخيزد ، چيست ؟
آيا استفاده از آن ، تنها حق گروه و طبقه خاصى از افراد جامعه است ؟ يا اينكه اين خيرات ، براساس كار و كوشش و كاركرد و احتياج توزيع مىشود ؟ آيا اين نعمتها و محصولات بايد به صورت كامل در اختيار پادشاهان و فرمانداران و ثروتمندان و غاصبان باشد يا آنكه از حقوق همگان است و جامعه در توزيع عادلانه آن كه موجب پابرجايى بناى محكم آن خواهد بود ، نظارت و همكارى دارد ؟
اسلام با ديد عدل و منطق به توده مىنگرد و هرگز احدى از مردم را فراموش نمىكند و هيچكس هم بدون كار و كوشش ، برترى نمىيابد . و البته هر كوشش و رنجى هم پاداشى دارد كه جامعه بايد آن را پرداخته و تثبيت كند . پس ، از صفات اجتماع سالم اين نيست كه كارگر در آن گرسنه بماند ولى افرادى تنپرور ، بىعرضه ، بيكاره و حيلهگر در آن بهحد اشباع بخورند و بخوابند ! و همچنين از اوصاف جامعه سالم و استوار اين نيست كه رنج و زحمت كارگر را نديده بگيرد و در مقابل ، كسى را مقدم بشمارد كه در روى خيرات و نعمتهاى زمين كار نمىكند ، چنانكه - بهعنوان نمونه كامل ! - جامعه قريش در زمان جاهليت چنين بود و گروه بنىاميه در آن ، مردم را به زنجير كشيده و استثمار مىكردند .
ما مىبينيم كه اسلام اسراف و عياشى و خوشگذرانى را با تأكيد بسيار در جامعهاى كه اكثريت افراد آن فقير و بىچيز هستند ، تحريم مىكند . آرى
علي صوت العدالة الإنسانية (امام على ع صداى عدالت انسانى) (بوستان كتاب)(فارسى) — صفحة 224
مساهمون: جورج جرداق
ص٢٢٤