غرايز انسانى ، بحث و تحقيق به دست فراموشى سپرده شده و تنها انديشههاى ناتوانى باقى ماندهاند كه به نگارش رمانهاى عشقى و پليسى و ترجمههاى بىارزش و مطالب بىاهميتى كه از منابع ادبى و تاريخى به عاريت گرفته مىشد ، سرگرم و دلخوش هستند . تا اينكه كتاب الامام على را خواندم . ديرزمانى است كه مردم عادت كردهاند كه هرگاه كتابى درباره « امام على » بخوانند ، با مؤلفى روبهرو شوند كه به عنوان « عالمى جليل » شناخته شده و در لباس روحانيت است يا شهرتى اجتماعى دارد و شهرت آن شخصيت تاريخى را تحتالشعاع قرار مىدهد . جرج جرداق ، از اين دو حالت بيرون است ، نه اهل عمامه است و نه كسى است كه با نام خود تجارت كند و اثر خود را زير نفوذ شهرت خود خلق كند . او اديبى جوان است كه مسائل را از همان زاويهاى كه خودش مىانديشد ، مورد مطالعه قرار مىدهد .
به خاطر دارم كه در گذشته كتابهاى بسيارى دربارهء امام على مطالعه كردهام . يكى كتاب عباس محمود عقاد است كه تنها به خاطر سود و تجارت مطلب مىنويسد . ديگر كتاب دكتر طه حسين است كه به قدرى مكرراتش زياد است كه خواننده را خسته و ملول مىكند !
با مطالعه اين كتاب ، متوجه شدم كه تجزيه و تحليلها و سبك زيباى كتاب ، از چنان استحكامى برخوردار است كه زبان و فكر و ديده را از لغزش و اشتباه باز مىدارد .
* * * شيخ سليمان ظاهر مىنويسد :
اگر بگويم اين كتاب ، بهترين نتيجه فكرى عربى است ، غلو نكردهام . مردم لبنان هميشه به هوش سرشار و ذوق سليم و قوت
علي صوت العدالة الإنسانية (امام على ع صداى عدالت انسانى) (فارسى) — صفحة 2358
مساهمون: جورج جرداق
ص٢٣٥٨