مگر اين كه به گفتار حق و كار درست ، شناخته شود ، و همواره به يارى بيچارگان و فريادرسى درماندگان بشتابد .
آگاه باش كه بدترين ستمها ، ستم به ناتوانى است كه پيش تو سرتسليم فرو آورد .
دعاى مظلوم ، چنانكه امام و صحابه نقل كردهاند ، مستجاب است .
تكبر نيز براى انسان بزرگترين گناه و زشتترين عيبهاست . زيرا خودبزرگبينى ، خوى شيطان و سبب بدبختى و خوارى است .
آدم مستبد و خود راى ، همواره در اشتباه است ، و آدمى كه مشورت كند ، از اشتباه مصون خواهد ماند .
هركس به دلخواه خود رفتار كند ، سرانجام از روزگار بدى مىبيند .
هرشخصى كه كوششومجاهدتكند ، بهآرزو و مراد خود نايل مىشود .
مركب صبر ، انسان را بر زمين نمىكوبد و راهى كه مىپيمايد همواره وسيع است .
جزع و بىتابى انسان ، در مصيبت ، براى او مصيبتى ديگر است . »
* * * اكنون به نمونه ديگرى از اين اشعار ، كه با مضمونى رساتر و شيواتر ، به وسيله محمدبن عباس ، صاحب كتاب نزهةالجليس دربارهء يكى از سخنان علىبنابىطالب ( ع ) كه با جمله : « العلم يحرسك و انت تحرس المال . . . » آغاز مىشود ، سروده است ، اشاره مىكنيم :
« دانش ، صاحب خود را پاسدارى مىكند ، درحالى كه مال بايد به وسيله صاحب خود با ترس و اضطراب ، حفظ شود .
علم با انفاق ، افزايش مىيابد و مال با انفاق ، هر قدر هم زياد باشد ، كم مىشود . »
علي صوت العدالة الإنسانية (امام على ع صداى عدالت انسانى) (فارسى) — صفحة 2263
مساهمون: جورج جرداق
ص٢٢٦٣