هركس ، به مدارا رفتار كند ، سود مىبرد و هركس به درشتخويى رفتار كند ، پشيمان مىشود .
به دوش كشيدن بار منتهاى مردم سنگينتر از به دوش گرفتن كوههاست .
كوبيدن در خانه آدم پست ، مانند كندن در خانهء آدم كريم و بزرگوار است .
بخيل ، همواره پست است ، و كوچك و بزرگ او را نكوهش مىكنند .
كسى كه مال را براى كسانى جمع مىكند كه قدر نمىدانند ، كسى كه براى كسانى زحمت مىكشد كه همواره او را نكوهش كند ، در حقيقت ، خزانهدار غير است ، و بار شر و خير او را بر دوش مىكشد .
و اين در صورتى است كه از راه باطل جمع نكرده و نيازمندى از بخشش او محروم نشده باشد .
مرگ از خوارى سائلى و گدايى آسانتر است ، و اين در صورتى است كه مردم از نيكى دست بكشند و بر تو جفا كنند .
آدم فقير ، در وطن خود غريب است ، چنان كه آدم غنى ، در ديار غربت ، گويا كه در وطن خويش است .
فضيلت انسان ، تنها در نيكوكارى و احسان است .
بهترين كارهاى نيكو ، فريادرسى درماندگان و بيچارگان است .
روش نيكان ، اين است كه نفس خود را وادار به ايثار كنند ، و ديگران را بر خود مقدم دارند .
شخصيت و الا ، مصيب زده را شماتت نمىكند و نام مردم را به پستى نمىبرد .
علي صوت العدالة الإنسانية (امام على ع صداى عدالت انسانى) (فارسى) — صفحة 2260
مساهمون: جورج جرداق
ص٢٢٦٠