بازجويى تحويل ندهد تا علت اين توطئه روشن شود ، عثمان را مسئول اين كار بشناسند . آنان گفتند كه اگر عثمان اين نامه را نوشته ، از حكومت مسلمين بركنارش مىكنيم و اگر مروان آن را از زبان عثمان نوشته است ، تكليف او را روشن مىكنيم .
انقلابيّون به عثمان اصرار مىكردند كه بايد مروان را تحويل بدهد تا از او تحقيق نمايند ؛ اما عثمان اين خواسته را نپذيرفت . بنابر آنچه در تاريخ آمده ، حوادث به سرعت در پى يكديگر مىآمد و انقلاب بالا گرفت . علىبن ابيطالب ( ع ) سعى داشت اختلاف انقلابيّون و عثمان را بر طرف سازد و از خونريزى جلوگيرى نمايد . از اين رو بار ديگر به خانهء عثمان رفت و به او فرمود : « با مردم سخن بگو و به آنان وعدهء اصلاح بده ، تا قلبشان مطمئن و آرام گردد ؛ زيرا شهرها عليه تو بسيج شدهاند و ممكن است گروهى ديگر از سوى ديگرى بيايند و به من بگويند : يا على ( ع ) با ما همراه شو ! » عثمان از خانهء خود خارج شد و به سخنرانى پرداخت و در سخنرانى خود گفت : من از كردار خود توبه مىكنم و به مردم وعده داد كه به خواستههاى آنان عمل كند و مروان و بستگانش را از دربار اخراج نمايد . مردم دلشان به حال عثمان سوخت و آنچنان گريستند كه اشكهايشان از ميان محاسن آنان جارى شد ؛ عثمان هم گريست .
هنگامى كه عثمان از منبر پايين آمد و وارد خانهء خود شد ، مروان و سعد و عدّهاى از بنىاميه را ديد كه گرد آمده بودند . آنان گرچه سخنرانى عثمان را نشنيده بودند ، ولى قصد و مطلب عثمان به گوششان رسيده بود . موقعى كه عثمان نشست ، مروان گفت : يا اميرالمؤمنين سخن بگويم يا سكوت كنم ؟ عثمان گفت : بگو . مروان
علي صوت العدالة الإنسانية (امام على ع صداى عدالت انسانى) (فارسى) — صفحة 1740
مساهمون: جورج جرداق
ص١٧٤٠