البته هر فردى ، در قبال همه ، خواه طرفدار باشد يا مخالف ، فقط يك رأى خواهد داشت . و مردم در احراز مقامات ، وظايف و پستهاى عمومى ، يكسان و برابر هستند ، وهيچكس را جز با لياقت و شايستگى ، بر ديگرى برترى نيست و هيچگونه امتيازى هم جز بهوسيلهء فضايل اخلاقى و استعدادها ، بهدست نمىآيد » . و بسيار روشن است كه اين اصل ، در واقع شكل ديگر و يا تأكيد همان دو اصل اول و سوم اعلاميه حقوق بشر فرانسه است ، براى آنكه نخستين بخش اين اصل تأكيد و توضيح اصل سوم است كه مىگويد : « تنها منشأ هر قدرتى ، ملت است » . و بخش دوم آن درواقع تأييد و تشريح مفهوم اصل اول است كه مىگويد : « مردم آزاد بهدنيا مىآيند و آزاد زندگى مىكنند و در حقوق با همديگر مساوى و برابرند » .
بدينترتيب ، بحث دربارهء اصل ششم ، در بحث مربوط به اصل اول و سوم از مبادى اعلاميه ، گذشته است . و اگر بخواهيد به آن دو بخش مراجعه كنيد !
* * * اصل هفتم و هشتم مىگويد :
7 . « هيچكس را نمىتوان مورد آزار و شكنجه قرار داد . و نمىتوان از كسى بدون دليل شكايت كرد و احدى را نمىتوان خودسرانه توقيف ، حبس يا تبعيد نمود ، مگر در شرايطى كه قانون چگونگى آن را توضيح داده است و هركس كه بهطور خودسرانه حكمى را كه بر خلاف قوانين است صادر و اجرا كند ، يا به آن دستور بدهد و بر اجراى آن اشاره و توصيه نمايد ، بايد به كيفر برسد » !
8 . « قانون اجازه ندارد كه جز كيفرهاى ضرورى كه لزوم آن براى
علي صوت العدالة الإنسانية (امام على ع صداى عدالت انسانى) (فارسى) — صفحة 983
مساهمون: جورج جرداق
ص٩٨٣