سخنچينان در او مؤثر نيفتد ، سرانجام كار ، درست به اين نقطه منجر خواهد شد كه اصل هفتم به آن منتهى مىشد : « هيچكس را نمىتوان بدون دليل مورد شكايت و آزار قرار داد و يا او را توقيف كرد و زندانى نمود . . . »
و همچنين اگر در موقع امكان انجام كارى ، سستى نورزيد ، از اقدام به كارى كه درستبودن آن محرز بود ، خوددارى نكرد و بلكه هر كارى را در جاى خود قرار داد و در وقت خود آن را به انجام رسانيد و عامل هرگونه عداوت و دشمنى را از وجود خود دور ساخت و در واقع هرگونه انگيزهاى را كه ممكن بود از اجراى قانون صالح و مفيد جلوگيرى نمايد ، از بين برد او در اينصورت ، مجرى حكمى خودسرانه ، مستبدانه و مخالف قانون نخواهد بود ؛ به آن دستور نمىدهد ، و به اجراى آن اشاره و توصيه نمىنمايد . چنانكه در اعلاميه فرانسه نيز آمده است !
ولى اگر او مرتكب يكى از اين كارها بشود ، از نظر اصول و مبادى اعلاميه حقوق بشر قابل تعقيب است ، چنان كه در دستور و مكتب امام على نيز قابل تعقيب و كيفر است ، براى آنكه او : « گناهكار و ستمگرى است كه با مصلحت توده مخالف است » !
در مورد اصل هشتم و اينكه : « قانون اجازه ندارد جز كيفرهاى ضرورى كه لزوم آن براى اصلاح وضع اجتماعى بهطور آشكار به ثبوت رسيده باشد كيفرى را جعل و وضع بنمايد » ما درضمن بحث از اصل پنجم ، در آن باره سخن گفتيم !
* * * اكنون به اصل نهم از اعلاميهء حقوق بشر فرانسه توجه كنيد :
علي صوت العدالة الإنسانية (امام على ع صداى عدالت انسانى) (فارسى) — صفحة 985
مساهمون: جورج جرداق
ص٩٨٥