سنگدلى و خودخواهى را از خود دور نمايى ، تا خداوند درهاى رحمت خود را بر تو بگشايد و پاداش فرمانبرى تو را بدهد . »
بديهى است كه فقط اين دستورها و سفارشها ، قواعدى را براى پايهگذارى مساوات همگانى در برابر دادگاه و داورى تثبيت مىكنند ولى سفارشهاى ديگران نمىتوانند همچو پايهاى را پىريزى نمايد . پس بنابر دستور امام على ، دوست و نزديك ، خويش و بيگانه ، صاحبان مال و قدرت و نفوذ در برابر قضاوت ، و يژگى و امتيازى ندارد ، بلكه همه ، افراد برابرى هستند و هيچگونه هوس و خودبينى هم قاضى را منحرف نمىسازد ، بلكه تنها نظر درست و پاك و داورى عادلانه است كه بايد بر محيط قضاوت حكمفرما باشد .
و باز ما نيازى نداريم اشاره كنيم كه چگونه اين دستورها و فرمانها ، شامل احساس انسانى و محبت عميق و توجه بىپايان نسبت به افراد بشرى است و چگونه قيافه عبوس و گرفته را از چهره قضاوت دور مىسازد و از شخصيّت قاضى هرگونه سختگيرى و خشكى و ترشرويى را بر طرف مىكند و نشان مىدهد كه قضاوت و داورى : انساندوستى ، خوشرفتارى ، محبت و دخالت عادلانه و نيك ، در كارهاى مردم است .
و بنابراين ، قاضى برادرى مهربان و رئوف و ملايم و دلسوز است ، نه حيوانى درنده و خونخوار و نه قيافهاى زشت و ناپسند . و مردم هم در پيشگاه وى ، امنيت و آرامش خاطر دارند و با كمال آزادى سخن مىگويند و با فرصت تمام : حرفهاى خود را مىزنند و يقين دارند كه سرانجام ، صاحب حق به خواستهء خود خواهد رسيد . و هيچگونه زورى ، بهعنوان نگهبان مخصوص و پليس و مأمور ، در محيط
علي صوت العدالة الإنسانية (امام على ع صداى عدالت انسانى) (فارسى) — صفحة 909
مساهمون: جورج جرداق
ص٩٠٩