زردشتى ، عرب يا عجم برابر مىباشند و بدين منظور مىفرمايد : « هر انسانى در آفرينش همانند تو است » . « 1 »
و به همين علت است كه در قانون امام على ، « براى دور همان حقى است كه براى نزديك است » « 2 » و باز به همين جهت است كه درباره غيرمسلمانان مىفرمايد : « اموال و خون آنان ، همچون اموال و خون ما محترم است » و آنچه براى آنان مباح و جايز است ، براى ديگران نيز مباح و جايز است و آنچه براى آنان حرام است بر بقيه نيز حرام است .
علىبن ابيطالب در موضوع مساوات و برابرى همه مردم در حقوق ، سطح بسيار والايى را درنظر مىگيرد و معتقد است كه اموال و دارايى موجود در نزد وى يا فرمانداران و كارمندانش « نه از آن او ، و نه از آن آنها است » بلكه اين اموال محصول و ثمره كوشش همگان است كه بهطور مشترك آن را توليد كردهاند ، تا همگان از آن بهرهمند شوند و حق همه مردم باشد .
علىبن ابيطالب نخستين انديشمند شرقى است كه اينچنين سخن صريح و آشكارى را در چنان قالبى از الفاظ ريخته و بيان كرده كه هرگز قابل تأويل و تفسير به مقاصد ديگر نيست : اموال عمومى ، اموال همه افراد توده ملت است و به همين علت هم ، حقى از حقوق تمامى مردم است و در پرتو همين بينش بود كه علىبن ابيطالب در موقع تقسيم و توزيع بيتالمال ، بدون درنظرداشتن دور يا نزديك ، شريف يا غيرشريف ، مساوات را برقرار مىنمود ، بويژه آنكه او درباره
هامش
( 1 ) . كل انسان نظير لك فىالخلق
( 2 ) . للاقصى مثل الذى للادنى