استادى در تاريخ » را بخوانند ، بهدنيا آمدند ، زندگى كردند ، انديشه خود را بهكار برده و كتابها نوشتند و سپس انقلابها برپا نموده و در گذشتند ! .
* * * البته نماز و نيايش چه در اسلام و چه در مسيحيت ، هدفى بالاتر از اين هدف دارد ، و اگر غير از اين بود ، پيامبر به اين اكتفا مىكرد كه پيروانش فقط نماز بخوانند و ديگر قوانينى را وضع نمىكرد كه حق ستمديده را از ستمكار باز گيرد و نگذارد حق توده مردم ضايع گردد . البته رفيق ما ! فراموش كرده كه پيامبر فرمود : « اصلاح ميان دو نفر ، بهتر از يك سال نماز و روزه است » و « انديشه يك ساعت ، بهتر از عبادت يك سال است » و يا امام على فرمود : « فقر و تنگدستى ، مرگ بزرگ است » و « فقيه و دانشمند از هزار عابد و زاهد بر اهريمن خطرناكتر است » و « خواب توأم با ايمان و يقين ، بهتر از نماز توأم با شك و ترديد است » و « چه بسا روزهدارى كه جز تشنگى و گرسنگى نتيجهاى نگيرد و چه بسا نمازگزارى كه از آن جز بيدارى و زحمت ، سودى نبرد . خوابيدن و خوردن مردم عاقل و انديشمند چه نيكوست ! » و « بنگر كه در چه نماز مىخوانى ؟ اگر از راه حلال و مشروع نباشد ، نماز تو پذيرفته نيست » ! .
و باز فراموش كرده كه خود پيامبر در اين زمينه سخن قاطعى دارد و اين گفتار نغز را كه راه هرگونه تفسير و تأويل را بسته است ، بيان مىكند : « كسى كه سير بخوابد و همسايه او گرسنه بماند هرگز ايمان نياورده است . » .
وانگهى ، اين مؤلف كه خواستار « مساوات عملى » بين خان و
علي صوت العدالة الإنسانية (امام على ع صداى عدالت انسانى) (فارسى) — صفحة 812
مساهمون: جورج جرداق
ص٨١٢