فاطمه زهرا عليها السّلام به استقبال پيامبر صلّى اللّه عليه و آله آمده و با ظرف آبى كه در دست داشت صورت پيامبر را شستشو داد . امير مؤمنان عليه السّلام نيز همراه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله بود ، دستان مباركش تا كتف غرق در خون بود . حضرت صديقه عليها السّلام ذو الفقار ، شمشير على عليه السّلام را كه همراهش بود گرفتند و امير مؤمنان عليه السّلام به ايشان فرمودند : اين شمشير را بگير كه امروز ما را روسفيد گرداند و اشعارى به اين مضمون سرودند .
اى فاطمه عليها السّلام اين شمشير كه مأموريتش را به نحو احسن انجام داده بگير كه من از جهت آن نگران نبوده و خود را ملامت نمىكنم .
به جان خودم سوگند كه لحظهاى در يارى پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و اطاعت پروردگار كه به بندگانش بيناست كوتاهى نكردهام . خونهاى مشركان را از آن پاك گردان كه به آل عبد الدار جام حميم عذاب را چشانيده است پيامبر صلّى اللّه عليه و آله فرمودند : اى فاطمه عليها السّلام شمشير را بگير ، شوهرت وظيفهاش را به خوبى ادا كرد و خداوند با شمشير او بزرگان قريش را به هلاكت رساند .
فصل بيست و سوم [ : دلاورى حضرت در جنگ احد ]
مورخان كشتگان مشركين را در جنگ احد نامبردهاند و اغلب آنان كسانى هستند كه بدست پرتوان امير مؤمنان عليه السّلام به هلاكت رسيدهاند .
محمّد بن اسحاق مىگويد : پرچمدار قريش در جنگ احد طلحه بن عبد العزى بود كه بدست على بن ابيطالب عليه السّلام كشته شد ، همچنين پسر طلحه ، ابا سعيد و برادر او كلدة نيز بدست حضرت به هلاكت رسيدند . عبد اللّه بن حميد ، ابا الحكم بن الاخنس ، وليد بن ابى حذيفه و برادرش اميه ، أرطاه بن شرحبيل ، هشام بن اميه و عمرو بن عبد اللّه و بشر بن مالك و صواب غلام بنى عبد الدار را از دم تيغ گذراندند .
فتح و پيروزى در جنگ احد به خاطر دلاورىهاى حضرت بود و تا بازگشتن فراريان نزد پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله ، حضرت امير عليه السّلام بود كه يك تنه از حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله دفاع كردند عتاب الهى نيز همهء فراريان را مورد سرزنش و ملامت قرار داد بجز حضرت امير عليه السّلام و مردانى از انصار كه هشت يا چهار يا پنج نفر بودند .
حجاج بن علاط در مورد به هلاكت رساندن مشركان در احد و نبرد آنحضرت و جدش در تحمل مشكلات جنگ اشعار زير را سروده است :
خداوند متعال چه مدافعى براى دفاع از گروه و حزب خود دارد ، مدافع او كسى جز فرزند فاطمه بنت اسد يعنى على بن ابيطالب عليه السّلام كه دائىها و عموهاى بزرگوارى دارد نمىباشد .
دستانت پرتوان باد كه به سرعت با يك ضربه طليحه را به زمين انداخته و هلاك ساختى .
و آنچنان عرصه را بر مشركان تنگ كرده و چون از بلندىها پائين مىآمدند با شمشير بران آنانرا درهم مىشكستى .
تيغ برندهات را از خون مشركان سيراب كردى و تا سيراب نشد آن را در غلاف ننمودى .