7 - امام باقر عليه السّلام فرمود : در روز جنگ احد فرشتهاى در آسمان ندا داد : شمشيرى مدافع از اسلام جزء شمشير على عليه السّلام ذو الفقار نيست و جوانمردى جز على عليه السّلام وجود ندارد .
8 - ابن ابى رافع از جدش نقل مىكند : همواره از ياران رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله مىشنيديم كه مىگفتند : در روز جنگ احد منادى در آسمان ندا مىداد : « لا سيف الا ذو الفقار و لا فتى الا على » .
9 - سعيد بن مسيب مىگويد : جايگاه على عليه السّلام را در جنگ احد ديدم ، ايشان سمت راست رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله ايستاده بودند و با شمشير از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله دفاع مىكردند ولى بقيه پا به فرار گذاشته بودند .
10 - امام باقر عليه السّلام فرمود : پرچمداران مشركين روز جنگ احد نه نفر بودند ، همه آنها را على بن ابيطالب عليه السّلام به هلاكت رساند ، مشركين پا به فرار و قبيله بنى مخزوم بدست على بن ابيطالب عليه السّلام خوار و مفتضح شدند چرا كه پرچمداران همه از بنى مخزوم بودند .
على عليه السّلام با حكم بن اخنس مبارزه كرد و با ضربهاى پاى او را از وسط ران قطع نمود و او از همان ضربه به هلاكت رسيد . وقتى مسلمين اين گونه خروشيدند و به مشركين ضربه شصت نشان دادند ، امية بن ابى حذيفه كه زردپوست بود جلو آمد و گفت : امروز بايد انتقام كشتگان جنگ بدر گرفته شود .
فردى از مسلمين با وى درگير شد ، ولى اميه او را كشت ، على بن ابيطالب عليه السّلام با وى درگير شد ضربهء شمشيرى بر سر اميه وارد آورد كه كلاهخود او را فرو برد و در آن گير كرد . اميه نيز ضربتى به امير مؤمنان عليه السّلام زد كه حضرت با سپر دفاع كرد و شمشيرش در سپر حضرت كارگر شد و در آن گير كرد . حضرت شمشيرش را از كلاهخود اميه و او شمشيرش را از سپر حضرت درآورد و مدتى آرام شدند . حضرت فرمود : نگاهم به شكاف زير بغل اميه افتاد ، سپس از همانجا او را مورد اصابت قرار داده و به هلاكت رساندم و بازگشتم .
زمانيكه مردم رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله را رها كرده و گريختند و امير مؤمنان عليه السّلام تا آخر ثابت قدم ماند رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله به ايشان فرمود : تو چرا همراه ديگران فرار نكردى ؟ حضرت پاسخ داد : بروم و رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله را تنها بگذارم ؟ به خدا سوگند نخواهم رفت مگر آنكه كشته شوم تا آنكه وعده الهى براى يارى و نصرت شما محقق شود .
پيامبر صلّى اللّه عليه و آله به ايشان فرمودند : بشارت باد بر تو اى على عليه السّلام كه خداوند متعال وعدهاش را محقق نموده است و هيچوقت مثل اين وعده برايمان اتفاق نخواهد افتاد و مشركان هرگز بر ما پيروز نخواهند شد .
سپس پيامبر صلّى اللّه عليه و آله به گروههاى مهاجم نظر افكنده و به امير مؤمنان عليه السّلام فرمان حمله به آنها را صادر كردند و از هركدام هشام بن اميه ، عمرو بن عبد اللّه و بشر بن مالك عامرى را به هلاكت رسانده و آنها را فرارى دادند به گونهاى كه به همان فرار ، ميدان را ترك گفته و بازنگشتند .
مسلمانان فرارى نزد پيامبر صلّى اللّه عليه و آله بازگشتند و مشركان به طرف مكه عقبنشينى نمودند . مسلمين هم همراه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله به مدينه بازگشتند .
الإرشاد ( فارسى ) — صفحة 95
مساهمون: الشيخ المفيد
ص٩٥