سپس حضرت فرمود : اى فرزندان عبد المطلب خداوند مرا به پيامبرى براى همه مردم و بخصوص براى شما برانگيخته است سپس آيهء انذار فاميلهاى نزديك خود را در قرآن « 1 » تلاوت فرمود بعد از آن فرمودند : من شما را به دو كلمه دعوت مىكنم دو كلمهاى كه بر زبان شما خفيف و سبك است ولى در ترازوى سنجش اعمال بسيار سنگين است ، دو كلمهاى كه با آن بر عرب و عجم پادشاهى خواهيد كرد و همهء امتها تحت امر شما خواهند بود و بوسيله آن وارد بهشت شده و از جهنم رهايى خواهيد يافت و آن دو كلمه گواهى به توحيد يعنى اقرار به لا إله الا اللّه است و ديگر گواهى به پيامبرى من يعنى محمّد رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله مىباشد پس چه كسى به اين امر مهم مرا يارى مىكند و دعوت مرا لبيك مىگويد ؟ تا اينكه برادر ، وصى و وزيرى و وارث و جانشين بعد از من باشد . در ميان آنها كسى ايشان را اجابت نفرمود . امير مؤمنان على عليه السّلام مىفرمايد : در مقابل پيامبر ايستادم و با اينكه كم سن و سالترين آنها بودم و از نظر جثه نيز از همه كوچكتر بودم به ايشان عرض كردم : اى رسول خدا من شما را براى انجام اين مأموريت يارى خواهم كرد ، پيامبر فرمود بنشين و دوباره صحبت قبليش را تكرار كرد ولى آنها ساكت شدند ، من دوباره برخاستم و صحبت گذشتهام را تكرار كردم ، پيامبر فرمود :
بنشين و براى بار سوم از آنها يارى خواست ولى احدى سخن نگفت و من برخاستم و گفتم من شما را براى اين مأموريت مهم يارى خواهم كرد اى رسول خدا ، آنگاه پيامبر فرمود بنشين كه تو برادر و وصى من و وزير و وارث و جانشين بعد از من خواهى بود . پس ميهمانان برخاستند و به ابو طالب تبريك گفتند و به طعنه گفتند اگر بر دين پسر برادرت درآيى ، پسرت بر تو امير خواهد بود .
فصل هشتم [ : حديث دار ، ويژگى مخصوص امير مؤمنان ]
اين ويژگى مخصوص امير مؤمنان عليه السّلام است ، و احدى از اهل اسلام چه از انصار و چه مهاجرين داراى آن نيستند و هيچكس فضيلتى به گرانبهايى آن نداشته و در هيچ زمانى نمىتوان به گرد پاى حضرت در اين فضيلت رسيد .
از اين خبر استفاده مىشود كه پيامبر به پشتيبانى على بن ابيطالب عليه السّلام توانست رسالتش را به مردم برساند و دعوتش را آشكار كند و مردم را به اسلام دعوت نمايد و اگر او نبود نه مردم ثابت قدم در دين خدا مىماندند و نه شريعت استوار مىگرديد و نه دعوت پيامبر آشكار مىشد . پس حضرت امير عليه السّلام يارىكننده دين خداست كه از طرف خداوند متعال مردم را به دينش دعوت مىكند و با ضمانتى كه حضرت امير عليه السّلام در پشتيبانى پيامبر صلّى اللّه عليه و آله ابراز داشتند پيامبر در انجام مأموريت خود از هيچ كارى فروگزار نمىكرد و اين مطلب ويژهاى است كه كوهها ياراى مقابله با عظمت آن را ندارند و هيچ فضيلتى با آن قابل قياس نيست .
هامش
( 1 ) - سوره شعرا ، آيهى 214 .