فصل نهم [ : فداكارى در ليلة المبيت ]
بزرگان قريش بر قتل پيامبر همپيمان شدند و پيامبر مأمور به هجرت گرديد . پيامبر به صورت آشكار نمىتوانست از مكه خارج شود از طرفى مىخواست خروجش از شهر در نهايت پوشيدگى از مشركان صورت گيرد تا به سلامت از مكه خارج شود و ادامهء رسالتش را انجام داده و به مردم برساند . به همين خاطر مسئله را با امير المؤمنين عليه السّلام در ميان گذاشت و از او خواست تا خبر مخفى بماند . على عليه السّلام مسئول دفاع از جان پيامبر گرديد و قرار شد در خوابگاه پيامبر بخوابد و مهاجمين به خانهء ايشان ، گمان كنند آنكه در خوابگاه ايشان خوابيده است خود ايشان است و با اين ترفند پيامبر از شهر خارج شده و نجات يابد .
امير مؤمنان عليه السّلام در راه طاعت خداوند متعال و نجات جان پيامبر صلّى اللّه عليه و آله جانبازى نمود و جان خود را مخلصانه در طبق اخلاص تقديم نمود تا پيامبر از كيد دشمنان سالم بماند و رسالت حضرتش يعنى اسلام تا ابد باقى بماند و با اين عمل حضرت دين خدا را استوار كرد و شريعت الهى را آشكار نموده و مردم را به پذيرش فرا خواند .
شب موعود فرا رسيد و على عليه السّلام در جاى پيامبر صلّى اللّه عليه و آله خوابيد و روانداز پيامبر را روى خود كشيد ، هم پيمانان بر قتل پيامبر صلّى اللّه عليه و آله خانه ايشان را محاصره كرده و مسلح منتظر طلوع فجر بودند تا پيامبر را به صورت آشكار و هويدا بكشند و خون پيامبر صلّى اللّه عليه و آله نيز پايمال گردد چرا كه آنان مجتمع از همه قبايل بودند و بنىهاشم با وجود اين اجتماع نتوانند براى انتقام پيامبر صلّى اللّه عليه و آله با همه قبايل درگير شود .
اين فداكارى و جانبازى سبب شد تا جان پيامبر صلّى اللّه عليه و آله حفظ شود و ايشان زنده مانده و فرامين الهى را انجام دهد و اگر على عليه السّلام و فداكاريش نبود تبليغ رسالت و امانت الهى توسط پيامبر صلّى اللّه عليه و آله تمام نمىشد چرا كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله زنده نمىماند و حسودان و دشمنان بر آن حضرت مسلط مىگرديدند .
صبح فرا رسيد مردان مسلح آماده حمله شدند كه ناگهان امير مؤمنان برخاست ، آنها با ديدن حضرت منصرف گشته و بازگشتند .
بار ديگر توطئهء شوم آنان به مقصد نرسيد و نقشهء آنان نقش بر آب شد و مأيوس و نااميد گشتند .
اين جريان موجب استوارى ايمان ، به خاك ماليده شدن بينى شيطان و خوارى و زبونى مشركان گرديد و اين نشانهاى است كه كسى با على عليه السّلام شريك نمىباشد و نه قبل و نه بعد از آن كسى به فضيلتى مثل آن دست نخواهد يافت .
اينجا بود كه خداوند متعال آيات ( بعضى از مردم جان خود را براى كسب رضايت الهى معامله مىكنند و خداوند به آنان مهربان است ) . « 1 » را نازل كرد .
هامش
( 1 ) - سوره بقره ، آيهى 207 .