( دليل ديگر فرمايش رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله است در روزى كه فقط فرزندان عبد المطلّب را براى دعوت به قبول پيامبرىاش در خانه جمع كرده بود . و آن روز « يوم الدار » نام گرفت . )
رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمودند : هركس در امر گسترش دين خدا مرا يارى كند برادر و وصى من و جانشين و وارث بعد از من خواهد بود . امير مؤمنان عليه السّلام از ميان آنان برخاست و با اينكه از همهء آنان كوچكتر بود ، فرمود : من شما را يارى مىكنم اى رسول خدا . سپس پيامبر صلّى اللّه عليه و آله فرمود : بنشين كه تو برادر ، وصى و جانشين و وارث بعد از من خواهى بود .
اين سخنان ، بيانى روشن در رابطه با جانشينى آن حضرت پس از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله است .
دليل ديگر ، فرمايش پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله در روز غدير خم است ، آنگاه كه مردم را براى شنيدن سخنانش گرد آورد و فرمود آيا من نسبت به سرپرستى در امور شما از خودتان برتر و سزاوارتر نيستم ؟ گفتند : بله سزاوارتر هستيد . پس ايشان بدون هيچ درنگ و فاصلهاى در كلامشان فرمودند : هركس من مولاى او هستم على عليه السّلام مولاى اوست و با اين كلمات حق اطاعت و فرمانبرى از على بن ابيطالب عليه السّلام را بر همه واجب كردند و از آنها اين مطلب را اقرار گرفتند تا آن را انكار نكنند و اين خود دليلى آشكار براى امامت و جانشينى آنحضرت بعد از پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله است . دليل ديگر ، فرمايش پيامبر ختمى مرتبت هنگام حركت به سوى تبوك است كه فرمودند : قدر و منزلت تو نسبت به من مانند قدر و منزلت هارون نسبت به موسى عليه السّلام است جز اينكه بعد از من نبى ديگرى نخواهد بود . پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله با اين جملات ، جانشينى و وجوب محبت امير مومنان عليه السّلام را هم در زمان حيات خود و هم بعد از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله براى آن حضرت اثبات نموده است ، چرا كه قرآن كريم اين خصوصيات را براى هارون نسبت به موسى عليه السّلام اثبات مىكند .
خداوند متعال در قرآن كريم از زبان موسى عليه السّلام مىفرمايد : « خداوندا از خانوادهام ، هارون را يارىكنندهء من قرار بده و او را پشتيبان من گردان و او را شريك من در انجام رسالتم قرار ده ، تا تو را بيشتر تسبيح گفته و ترا بيشتر ياد كنم بدرستيكه تو بر ما آگاه هستى » خداوند متعال هم در ادامه فرمود اى موسى خواستهات به تو اعطا خواهد شد . « 1 »
پس با اين بيان براى هارون مشاركت با موسى عليه السّلام را در نبوت و يارى او در اداى رسالت و پشتيبانيش را در اين راه ثابت مىكند .
و در رابطه با جانشينىاش مىفرمايد : در قوم من جانشين من باش و به اصلاح امور بپرداز و از بدكاران تبعيت نكن . « 2 »
پس خلافت او بعد از موسى عليه السّلام به آيات محكم قرآن ثابت مىشود . بنابراين زمانيكه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله همه خصوصيات هارون نسبت به موسى عليه السّلام را - بجز ثبوت نبوت براى امير مؤمنان عليه السّلام - اثبات كرد ، پس جانشينى پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و استوارى راهش بواسطهء يارى و پشتيبانى
هامش
( 1 ) - سوره طه ، آيهى 38 - 31 .
( 2 ) - سوره اعراف ، آيهى 138 .