تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الإرشاد ( فارسى ) — صفحة 111

مساهمون:

ص١١١
« خداوند مؤمنين را نسبت به جنگ كفايت و حمايت مىكند و خداوند قدرتمند و شكست‌ناپذير است « 1 » » و خداوند متعال عتاب و ملامت و توبيخ خود را متوجه مؤمنان كرده و هيچ‌كسى را استثنا نكرده است مگر امير مؤمنان عليه السّلام ، چرا كه پيروزى بخاطر او و بدست او اتفاق افتاد و كشته شدن عمرو و نوفل بدست او ، موجب فرار مشركين گرديد و پيامبر صلّى اللّه عليه و آله بعد از كشته شدن اين گروه بدست على عليه السّلام فرمودند : اكنون ما توانايى جنگ با آن‌ها را داريم ولى آنها نمىتوانند با من بجنگند . 7 - عبد اللّه بن مسعود آيه شريفه را اين گونه مىخواند : ( خداوند مؤمنين را نسبت به جنگ بواسطه على عليه السّلام كفايت و حمايت مىكند و خداوند قدرتمند و شكست‌ناپذير است ) . در كشته شدن عمرو بدست على عليه السّلام حسان بن ثابت مىگويد : در جنوب مدينه عمرو بن عبدود دست به تاراج و غارتى زد كه انتظار برخورد با آن را نداشت . شمشيرهاى آخته ما را ديدى و اسبان ما را كه در هيچ عرصه‌اى كوتاهى نكردند و در صبح روز بدر جوانان غيرتمند ما را ديدى كه با تعصب به تو ضربات كارى وارد آوردند اين روز را صبح كردى ولى گمان نمىكردى به آن خوانده شوى اى عمرو نمىدانى كه براى آن بيانديشى يا براى اين امر ناگوار فكرى كنى . گويند وقتى قبيله بنى عامر اين اشعار را شنيدند ، جوانى جواب حسان را داده و در رد او كه به قبيله انصار افتخار مىكرده است ، سروده است : قسم به خانه خدا دروغ مىگوييد و شما ما را نكشتيد بلكه به شمشير بنى هاشم افتخار كنيد . به شمشير فرزند عبد اللّه يعنى احمد كه در صحنه نبرد از غلاف بيرون كشيد و به بازوى پرتوان على عليه السّلام به اين فتح و پيروزى رسيده‌ايد . ديگر به فخر و مباهات كردن خاتمه دهيد چرا كه عمرو بن عبدود را شما با نبردتان نكشتيد و همتاى او شير مردان على عليه السّلام بود . على عليه السّلام كه بناى افتخارات او آباد باد ، پس بر عليه ما سخن نگفته و خود نيز احساس خوارى كنيد . شما همانهايى هستيد كه بزرگان قريش در صبح جنگ بدر مبارزه با شما را قبول نكرده و شما را رد كردند زمانيكه حمزه و عبيده و على عليه السّلام با شمشير بران خود وارد صحنه كارزار شدند احساس خطر كرده و گفتند : همتاى ما هستيد گفتند : شما واقعا همتاى خوبى براى ما هستيد و نبرد با شما را مىپذيرم ، آنان سركشى و عصيان مىكردند ولى على عليه السّلام با جولانى هاشمى آنها را بعد از سرمستى آنها به خاك هلاكت نشاند . پس بواسطه ديگران فخرى براى شما بر ما نيست پس براى شما امتيازى قابل اهميت و ذكر نمىباشد . 8 - ابى الحسن مدائنى مىگويد : وقتى على بن ابيطالب عليه السّلام ، عمرو بن عبدود را به هلاكت رساند ، خبر كشته شدنش را به خواهرش دادند ، خواهرش پرسيد ، چه كسى جرأت كرد با او سرپنجه شود ؟ گفتند : على بن ابيطالب عليه السّلام .
هامش
( 1 ) - آيات سوره احزاب .