مصرف شده بود . همچنين در آنجا روغنهاى خوشبو و شراب و شيرينىهاى خوشمزه از سرزمينهاى بيگانه به فراوانى يافت مىشد . آرويس
( Areus )
و آكرتات
( Akrotatos )
كه پيش از كلئومن
( Kleomenes )
3 براى زمانى كوتاه به پادشاهى رسيدند ، زندگى پرتجمل دربار شاهان ايران را سرمشق خود نهادند .
برخى از مردم اسپارت كه مقام يافته و به طبقات بالا بركشيده شده بودند ، از اين حد نيز سخت تجاوز كردند . . . » ( چهارم 20 ، ص 320 ) .
[ گزارش 19 در بارهء سور ]
19 - هردوت سور يونانيان و سور ايرانيان را باهم سنجيده و مىنويسد :
« ايرانيان زادروز خود را بزرگتر را از هر روز ديگر جشن مىگيرند و در اين روز خوراكى فراوان و گوناگون براى آنها آماده مىگردد . آنهايى كه توانگراند يك گاو ، يك خر ، يك اسب و يك شتر را سراپا بريان مىكنند . تهيدستان به چهارپايى كوچك مىسازند . در اين روز نان مصرف چندانى ندارد ، ولى بجاى آن خورشتهاى گوناگون فراوان مصرف مىشود ، منتها نه يك بار و يك جا 1 . از اين رو ايرانيان دربارهء يونانيان مىگويند كه آنها هنگاميكه دست از خوردن مىكشند ، هنوز گرسنهاند ، چون پس از خوراك اصلى ديگر چيزى براى خوردن نمىآورند .
ولى اگر چيزى به دست آورند ، ديگر از خوردن دستبردار نيستند . ايرانيان در زادروز خود ميل شديدى به نوشيدن شراب دارند . ميان آنها استفراغ و پيشاب در حضور ديگران مجاز نيست و از اين كارها سخت برحذراند . ايرانيان در حال سرمستى دربارهء مسائل مهم باهم راى مىزنند و اگر به نتيجهاى برسند ، صاحب خانهاى كه در آنجا گرد آمدهاند ، روز ديگر كه مهمانان از مستى دوباره به هوش آمدند ، تصميم روز پيش را به آنها مىگويد . اگر آن تصميم در هوشيارى نيز به پسند آنها بود ، آن را به كار مىبندند ، و گرنه دست از آن مىكشند . همچنين اگر در