مىتواند ببيند ، و برخى در درون كاخ با پادشاه . ولى اين دستهء دوم نيز با پادشاه همخوان نيستند ، بلكه در دو اطاق رودررو مىنشينند و از اين دو اطاق يكى جاى پادشاه است و ديگرى جاى ديگران . پادشاه مىتواند آن ديگران را از لاى پردهاى كه در ميان دو اطاق آويزان است ببيند ، ولى آنها پادشاه را نمىبينند 10 . البته گاه پيش ميايد كه در جشنى همه با پادشاه در يك اطاق بزرگتر خوراك مىخورند .
هرگاه پادشاه بزم جامگردان 11 برپا كند ، كه بسيار مىكند ، غالبا تا دوازده تن همپياله دارد كه باهم بادهنوشى مىكنند ، منتها همه از يك شراب نمىنوشند .
همچنين جز پادشاه كه بر نيمكت زرپايه مىنشيند ، جاى ديگران بر زمين است .
در پايان بزم همه مست خراب از يكديگر جدا مىشوند . پادشاه غالبا ناشتايى و ناهار و شام را تنها صرف مىكند و گاه همسر او و برخى از پسران او با او همخوان مىشوند . هنگام صرف خوراك كنيزكان پادشاه براى او آواز مىخوانند و ساز مىنوازند . يكى از زنان تنها پيشخوانى مىكند و ديگران گروهى ( در كر ) مىخوانند » . هراكلايد در دنبالهء گزارش خود مىنويسد : « هركس كه اين رسم خوراك خوردن را كه سور پادشاه مىنامند بشنود ، به نظرش رسمى پراسراف ميايد . ولى اگر او بيشتر پژوهش كند خواهد ديد كه رسمى صرفهجويانه و سخت حساب شده است . اين نظر دربارهء ايرانيان ديگرى نيز كه از طبقهء فرمانروايان هستند درست است . هر روز براى آشپزخانهء پادشاه رويهمرفته هزار اسب ، شتر ، گاو ، خر ، شكار و برخى جانوران اهلى كوچك و نيز پرندگان بسيارى همچون شترمرغ عربى كه جانور بزرگى است ، و غاز و خروس سر مىبرند . از اين گوشت كلان تنها بخش كوچكى را پيش هريك از مهمانان پادشاه مىگذارند تا هرچه خواستند بخورند و بقيه را با خود ببرند . ولى بخش بزرگ اين خوراكها را از كبابى ، بريانى ، تنورى و ديگى به افسران و سربازان نگهبان كاخ مىدهند كه ميان
ايرانيات در كتاب بزم فرزانگان ( فارسي ) — صفحة 22
مساهمون: آثنايوس نوكراتيسى
ص٢٢