خود به بهرههاى برابر پخش كنند . در يونان جامگى 12 سربازان را نقد مىپردازند ، در ايران با خواروبار . 13 بههر روى ، پس از آنكه مهمانان سير شدند و دست از خوان كشيدند ، آنچه از خوراك بر روى ميزها مىماند كه بيشتر گوشت و نان است ، ميان خدمتكاران تقسيم مىشود . از افتخار صرف ناشتايى با پادشاه تنها نژادگان ردههاى بالا برخوردارند . اين نژادگان خود از پادشاه درخواست چنين لطفى را كردهاند ، يكى از اينرو كه ديگر در آن روز از وظيفهء باريابى آسوده شده باشند و ديگر اينكه با خوراكى كه آنها با خود مىبرند مىتوانند از كيسهء دربار از مهمانان خود پذيرايى كنند . » هردوت در كتاب هفتم اثر خود مىنويسد : « يونانيانى كه از خشايارشا پذيرايى كرده بودند تا آنجا به هزينه افتادند كه خانه و حياط خود را از دست دادند . براى مثال آنتيپاتر
( Antipatros )
كه مرد سرشناسى از مردم ثازس
( Thasos )
14 بود ، چون خواست با پذيرايى از خشايارشا شهرهاى سرزمين خود را از آسيب سپاه او دور نگهدارد ، براى اين پذيرايى چهارصد تالان نقره پرداخت . زيرا او مىبايست براى اين پذيرايى جامها و كوزههاى زر و سيم تهيه كند و اينها را پس از صرف خوراك . . . [ چنين است در اصل ] . ولى اگر او از خشايارشا دوبار پذيرايى كرده بود و شاه ناشتايى را هم در آنجا خورده بود ، در اين صورت مىبايست براى هزينهء آن همه شهرها را چپاول مىكردند . هردوت در كتاب نهم اثر خود مىنويسد : « شاه بزرگ سالى يك بار در زادروز خود يك سور شاهانه برپا مىكند . اين سور را
tykta
مىنامند كه به زبان يونانى
teleion
« كامل » معنى مىدهد . پادشاه تنها در اين روز به موى خود روغن مىزند و به ايرانيان هديه مىدهد » 15 . افيپ
( Ephippos )
16 از مردم الينث
( Olynthos )
17 در اثر خود سرانجام اسكندر مىنويسد : هرگاه اسكندر با دوستان خود كه 60 تا 70 تن بودند ، به خوان مىنشست صد مين 18 هزينه مىكرد . ولى پادشاه ايران ، چنان كه