در مورد حضرت مهدى ( ع ) و موجبات غيبت آن حضرت و نيز موضوعات ديگرى كه در رابطه با آن حضرت مطرح است به بحث و بررسى پرداخته و مطالب ارزنده و كاملى را بيان داشته است . در اين كتاب در فصلى تحت عنوان « مهدى ( ع ) در قرآن كريم » پنجاه آيه از قرآن كريم آورده است كه به حضرت مهدى ( ع ) تأويل و تفسير شده است « 1 » .
چنانكه در فصل ديگرى تحت عنوان « بزرگترين پيامبر » به آمدن مهدى ( ع ) بشارت مىدهد « 2 » ؛ بشارتها و فرمايشات پيامبر را ، راجع به آمدن حضرت مهدى ( ع ) و ظهور آن حضرت بيان كرده است . وى همچنين در فصلهايى مشابه به نقل فرمايشات ائمه در مورد حضرت مهدى ( ع ) پرداخته است و فصلى را نيز به نام بردن صحابه اختصاص داده است كه احاديثى را از پيغمبر در مورد حضرت مهدى ( ع ) نقل كردهاند و همراه با اسمهايشان كتابهايى را كه اين احاديث در آنها نوشته شده ، نيز نام برده است « 3 » .
پس از اين فصل ، فصلى مشابه در مورد تابعين قرار داده است « 4 » . وى كتاب خود را با فصلى تحت عنوان « امام مهدى ( ع ) نزد مؤلفين كتابهاى حديث اهلسنت » ، به اتمام رسانيده است « 5 » .
استاد على محمد در بيان نظريات خود به اين نتيجه مىرسد كه : « موضوع اعتقاد به وجود حضرت مهدى ( ع ) از ضروريات اسلام است و با بقيهء ضروريات آن فرقى ندارد و انكار كردن آن حضرت ، انكار ضرورتى از ضروريات دين به شمار مىرود » « 6 » .
ممكن است كتاب مذكور بيانگر اعتقادات شيعهء اماميه در مورد حضرت مهدى ( ع ) باشد .
2 - شيخ محمد رضا مظفر كه يكى از مجتهدين شيعه در دوران اخير به شمار مىرود .
هامش
( 1 ) - الامام المهدى ، ص 31 ، 60 .
( 2 ) - ايضا ، ص 61 - 78 .
( 3 ) - ايضا ، ص 114 - 117 .
( 4 ) - ايضا ، ص 118 - 121 .
( 5 ) - ايضا ، ص 319 - 321 .
( 6 ) - ايضا ، ص 7 .