وجود مقدس حضرت مهدى فرزند امام عسكرى ( ع ) و درستى غيبت آن حضرت ، چنانكه ما معتقديم ، يقين پيدا مىكند . . . » . وى سپس براى اثبات غيبت آن حضرت به نقل اخبار و رواياتى مىپردازد كه از شيعه و سنى روايت شده است « 1 » .
شيخ صدوق در مورد علت غيبت به حديثى استناد مىكند كه امام صادق ( ع ) از پيغمبر روايت كرده كه دراينباره فرمود : « ناگزير آن حضرت غيبتى دارد . عرض شد : چرا يا رسول الله ؟ فرمود : به سبب اينكه از كشته شدن مىترسد » « 2 » .
شريف مرتضى بر صحت نظريهء صدوق در مورد علت غيبت امام زمان ( ع ) تأكيد كرده كه آن حضرت به خاطر ترس از دشمنان غايب شد . ليكن سيد مرتضى فرموده كه ابتدا آن حضرت از مقابل دشمنانش غايب شد ، ولى بعد ارادهء الهى چنين اقتضاء كرد كه از مقابل دوستانش نيز غايب شود . وى گفته است : « سبب استتار و غيبت آن حضرت اين بود كه بيم آن مىرفت كه ظالمين و ستمكاران قصد جانش را نمايند و غيبتش از ابتدا به صورت كنونى نبود ، بلكه ابتدا نزد دوستانش ظاهر مىشد و از دشمنانش غايب بود ، ولى چون كار را بر آن حضرت سخت گرفتند و بر شدت جستجوى او افزودند و ترس از اينكه مبادا دشمنان به او دست يابند ، قوّت گرفت ، امام خود را از دوست و دشمن پنهان كرد » « 3 » .
شيعهء اماميه در بيان غيبت آن حضرت بر سبب ديگرى نيز تكيه مىكنند و آن اين است كه غيبت آن حضرت ، طبق سنتى الهى بود كه در ميان اديان آسمانى و غيره جريان
هامش
( 1 ) - غيبت ، ص 87 ، به بعد .
( 2 ) - علل الشرائع ، نجف 1963 ، ص 243 .
خداوند براى حفظ دين مقدس اسلام و ايجاد عدالت خواست تا آن حضرت زنده بماند و چون دشمنان فراوانى داشت كه درصدد كشتن آن حضرت بودند ، آن حضرت مأمور به غيبت شد و مقصود از اينكه گفته شد ، غيبت آن حضرت به سبب ترس از كشته شدن است ، اين نيست كه آن حضرت از مرگ مىترسد ، بلكه چون خداوند متعال مىخواهد تا زمان مشخصى آن حضرت زنده باشد ، آن وجود مقدس را مأمور به غيبت نموده است - م .
( 3 ) - تنزيه الانبياء ، ص 228 .