ما سخن خود را در مورد نقطه نظر شيعه اماميه راجع به صحيح بودن خبرهايى كه از معصوم صادر شده است ، با بيان نظريهء استاد گولدزيهر پايان مىبخشيم ، وى دراينمورد گفته است : « از تعاليم شيعه آن است كه گفتهها و روايتهايى كه بهطور قطع از ائمه صادر شده است ، ازنظر ثابت كردن و اعتماد به آن قوىتر است از آنچه كه به واسطهء ادراكى باشد كه از طريق حواس به دست مىآيد . اين به جهت عصمت امامان و مبرا بودن آنان از خطا و اشتباه است و چنين گفتههايى شايستگى دارد كه چنان يقين درستى به انسان دهد تا بهطور كلى از يقينى كه از طريق حواس به دست مىآيد و در معرض پندار و نيرنگ و فريب است ، درستتر و صحيحتر باشد » « 1 »
غيبت
شيعهء اماميه معتقد است : برطبق حكم عقل و شرع هيچ زمانى ، زمين خالى از حجت خدا نيست « 2 » . روى همين مبنا امام دوازدهم حضرت مهدى ( ع ) به دستور پروردگار پس از سال 265 ه از نظرها پنهان شد و در آخر الزمان پس ازآنكه خداوند به او اجازه دهد ، ظهور مىكند . اماميه در بين دلايل خود دربارهء امامت حضرت مهدى ( ع ) و غيبت آن حضرت به حديث پيامبر نيز استناد مىكنند كه شيعه و سنى آن را روايت كردهاند و در آن آمده : « يكون بعدى اثنا عشر خليفة كلهم من قريش » « 3 » : جانشينان من دوازده نفرند كه همهء آنان از قريشند . شيخ طوسى در مورد حديث مذكور گفته است : از چيزهايى كه دلالت بر امامت حضرت صاحب الزمان فرزند حسن بن على بن محمد بن الرضا ( ع ) مىكند و گواه درستى غيبت آن حضرت است ، حديثى است كه هر دو طايفه ( شيعه و سنى ) آن را روايت كردهاند . . . كه امامان پس از پيامبر دوازده نفرند . . . وقتى اين مطلب ثابت شد ، كسى كه به آن قائل باشد ، به امامت دوازده امامى كه ما به امامتشان معتقديم و از جمله به
هامش
( 1 ) - العقيدة و الشريعة فى الاسلام ، ترجمه محمد يوسف و عبد العزيز عبد الحق ، قاهره 1946 ، ص 189 .
( 2 ) - طوسى ، الغيبه ، ص 56 .
( 3 ) - نعمانى ، غيبت ، ص 9 - 48 .