سعد بن حيان است كه كتاب ديات را از آن حضرت روايت كرده است . « 1 »
نام گروه زيادى از صحابهء حضرت رضا ( ع ) و امامان بعد از آن حضرت مانند امام جواد ( ع ) و امام هادى ( ع ) و امام عسكرى ( ع ) در كتابهاى رجال از جمله رجال طوسى نقل شده است .
عصمت
شيعهء اماميه معتقد است : ائمه ( ع ) از هرگونه گناه و اشتباهكارى و فراموشى مصون بوده و امام به منزلهء پيامبر است و از تمام رذايل و زشتىها و كارهاى ناروا ، چه در آشكار و چه در نهان ، چه عمدى و چه سهوى ، از زمان تولد تا هنگام وفات معصوم است . امام سجاد حضرت على بن الحسين ( ع ) فرموده است : امام از ما ( خاندان ) معصوم است و عصمت در طبيعت ظاهرى آنها نيست كه به آن شناخته شوند ، به اين جهت امامت امامى ثابت نمىشود ، بهجز با نص . به امام گفته شد : معناى عصمت چيست ؟ فرمود :
چنگ زدن به ريسمان خدا و ريسمان خدا قرآن است كه اين دو ( قرآن و امام ) تا روز قيامت از هم جدا نمىشوند . « 2 »
شريف مرتضى در كتابش موسوم به تنزيه الانبياء ( ع ) به بحث و بررسى عصمت انبياء پرداخته و عقيدهء شيعه را در مورد عصمت پيامبران چنين بيان مىكند : شيعهء اماميه معتقد است : « ارتكاب هيچگونه معصيت و گناهى بر انبياء روا نيست ، چه آن گناه و معصيت كبيره باشد يا صغيره ، چه قبل از بعثت و رسيدن به مقام نبوت باشد يا بعد از آن ، در مورد ائمه هم آنها ( شيعه ) همين اعتقاد را دارند » « 3 » .
علامهء حلى ( ت 726 ه . ) نيز در ميان اماميه از كسانى به شمار مىرود كه مطالب زيادى را در مورد بحث عصمت و بررسى آن نوشته است و از بزرگترين نويسندگان
هامش
( 1 ) - همان مدرك ، ص 43 .
( 2 ) - قمى ، محمد بن على ، عيون اخبار الرضا ، ج 1 ، طهران 1318 ، ص 51 .
( 3 ) - مرتضى ، تنزيه الانبياء ، ص 30 .