مىشمارد « 1 » .
4 - خداوند در قرآن شريف فرموده است :
« اهْدِنَا الصِّراطَ الْمُسْتَقِيمَ ، صِراطَ الَّذِينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَ لَا الضَّالِّينَ »
« 2 » : خدايا ما را به راه راست هدايت فرما ، راه كسانى كه آنها را مشمول نعمت خود قرار دادى ، نه آنان كه مورد غضب قرار گرفتند و نه گمراهان . كسى كه معصوم نباشد گمراه است و اطاعت كردن از گمراه بهطور حتم خواسته نشده است « 3 » .
نويسندهء معاصر محمد رضا مظفر كه خود از شيعيان اماميه است ، عقيده دارد :
« عصمت امامان امرى ضرورى است ، زيرا امامان حافظ و نگهبان ديناند و دراينمورد حالت آنها حالت پيامبران است و همان دليلى كه ايجاب مىكند به عصمت انبياء معتقد باشيم ، اقتضاء مىكند ، امام را هم معصوم بدانيم ، بدون اينكه در اين جهت بين آن دو فرقى باشد » « 4 » .
دونالدسن به انديشهء اعتقاد به عصمت ائمه در نزد شيعه اشكال كرده و مىگويد : « اين انديشه از كتابها و سفرهاى دينى يهود به شيعه منتقل نشده و كتابهاى عهد جديد هم فقط يسوع را متصف به صفت عصمت كردهاند . كسانى كه به او ايمان داشتند ، او را به عنوان مسيح منتظر مىدانستند و به اعتبار مسيح بودنش او را معصوم مىدانستند ، نه به اعتبار نبوتش » . دونالدسن از بحث خود نتيجه مىگيرد كه قرآن عصمت انبياء را تأييد نمىكند و دراينمورد نمونههايى از قبيل عصيان و سركشى آدم و موسى و داود نقل كرده است « 5 » .
به نظر مىرسد دونالدسن در شكلگيرى انديشهاش دربارهء عصمت به ظاهر قرآن تكيه كرده است . شريف مرتضى اعتماد به ظاهر قرآن را در مورد خطا و گناهانى كه به
هامش
( 1 ) - ايضا ، ص 60 .
( 2 ) - فاتحه ، آيه 7 .
( 3 ) - حلى ، الالفين ، ص 61 .
( 4 ) - مظفر ، محمد رضا ، عقائد الشيعه ، نجف ، 1945 ، ص 45 .
( 5 ) - عقيدة الشيعه ، ص 6 - 325 .