مىكردند » « 1 » .
در مورد تأويل قرآن ، چنانكه كلينى روايت كرده است ، اماميه مىگويند كه امامانشان به تأويل قرآن آگاه بوده و بر آن احاطه دارند و مقصود از « راسخين فى العلم » در قرآن ائمهء معصومين مىباشند . وى روايت كرده كه امام صادق فرمود : « مقصود از راسخين در علم در آيهء
« وَ ما يَعْلَمُ تَأْوِيلَهُ إِلَّا اللَّهُ وَ الرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ . . . »
« 2 » ، يعنى : تاويل آنها را جز خدا و راسخون در علم نمىدانند » ؛ حضرت على ( ع ) و ساير ائمه ( ع ) اند » « 3 » . وى همچنين نمونهاى از تأويلاتى را كه ائمه بر آيات قرآن نمودهاند ، بيان داشته كه برخى از آنها عبارتند از :
1 - ابا ولاد گفته است : « از امام صادق ( ع ) در مورد آيهء شريفه
« الَّذِينَ آتَيْناهُمُ الْكِتابَ يَتْلُونَهُ حَقَّ تِلاوَتِهِ أُولئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِ . . . »
« 4 » : كسانى كه كتاب را به آنها داديم و آن را بهدقت خوانده و حق خواندن آن را در مقام عمل نيز به جا آورند ، به حقيقت اهل ايمانند ، سؤال كردم ؛ حضرت فرمود : آنها ائمه ( ع ) هستند » « 5 » .
2 - محمد بن فضل از امام باقر ( ع ) درباره معناى آيهء شريفهء
« بَلْ هُوَ آياتٌ بَيِّناتٌ فِي صُدُورِ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ »
« 6 » : « بلكه اين ( كتاب آسمانى ) مجموعهاى از آيات روشن است كه در سينهء صاحبان علم جاى دارد » ، سؤال كرد . حضرت فرمود : « آنها مخصوص ائمه مىباشند » « 7 » .
3 - عبد الله بن عجلان از معناى آيهء شريفهء
وَ إِنَّهُ لَذِكْرٌ لَكَ وَ لِقَوْمِكَ وَ سَوْفَ
هامش
( 1 ) - قمى ، معانى الاخبار ، طهران 1376 ، ص 180 .
( 2 ) - آل عمران ، آيه 7 .
( 3 ) - كلينى ، كافى ، ج 1 ، ص 415 .
( 4 ) - بقره ، آيه 120 .
( 5 ) - كافى ، ج 1 ، ص 215 .
( 6 ) - عنكبوت ، آيهء 48 .
( 7 ) - كافى ، ج 1 ، ص 214 .