پيامبر بهجز من با احدى از مردم اينگونه نيست . . . تا زمانى كه سؤال مىكردم ، پاسخ مىداد و چون ساكت مىشدم و سؤالاتم به آخر مىرسيد ، آن حضرت ( ص ) شروع به سخن مىنمود ؛ پس آيهاى از قرآن بر پيامبر نازل نشد ، مگر آنكه آن را برايم خواند و بر من املاء كرد و من با خط خود آن را نوشتم و تأويل و تفسير و ناسخ و منسوخ و محكم و متشابه و خاص و عام آنها را به من آموخت و از خدا مىخواست كه قدرت فهميدن و حفظ كردن آنها را به من عنايت كند » « 1 » . همچنين فرمود : « از من بپرسيد ، قبل از اينكه مرا نيابيد . قسم به آن خدايى كه دانه را شكافته و انسان را آفريده است ، اگر از من بپرسيد از آيهاى كه در شب نازل شده يا در روز ، مكى است يا مدنى ، در سفر نازل شده يا در حضر ، ناسخ است يا منسوخ ، محكم است يا متشابه و نيز از تأويل و تنزيل آن ، البته به شما خبر خواهم داد . » « 2 »
شيعه معتقد است : على ( ع ) نهتنها به صورت وسيعى به علوم قرآن آگاه و آشنا بود ، بلكه در حديث نيز از آگاهى وسيعى برخوردار بود و احاديث زيادى را از پيامبر ( ص ) در صحيفهها « 3 » نوشته كه پس از آن حضرت ساير ائمه آنها را از او به ارث بردند .
شيعه معتقد است : كتابهاى ( صحف ) حضرت على ( ع ) ، پس از آن حضرت به
هامش
( 1 ) - قمى ، محمد بن على ، خصال ، طهران 1320 ، ص 123 .
( 2 ) - مفيد ، اختصاص ، ص 236 .
( 3 ) - يكى از صحف فوق « جفر » نام دارد . كلينى آن را چنين توصيف كرده ( كافى 85 - 6 ) كه جفر ظرفى بود از زمان آدم كه علم پيامبران و علماى گذشته بنى اسرائيل در آن قرار داشت . . . صحيفهء ديگرى وجود داشت به نام مصحف فاطمه ( ع ) كه برطبق روايت قبلى كلينى حجم آن بيش از سه برابر حجم قرآن است . منظور از مصحف در اينجا كتاب حديث است نه قرآن كريم ، زيرا قرآنى كه نزد مسلمانهاست ، همان كتابى است كه خداوند براى نشان دادن حقانيت پيامبر و اعجاز او و نيز به مبارزه خواندن دشمنان اسلام ( كه اگر مىتوانند مانند آن را بياورند ) و براى تعليم احكام دين اسلام بر پيامبر نازل شده است . . . در آن نقص نيست و از آن كم نشده و تحريفى در آن صورت نگرفته و بر آن افزوده نگشته است » ( چنانكه اجماع و اتفاق مسلمانها بر اين مطلب مىباشد ) . مراجعه شود به كتاب اصل الشيعة ، ص 106 ، تأليف محمد حسين كاشف الغطاء .