آنان از نسل تواند و نهمين آنها حضرت قائم ( ع ) است » « 1 » .
شيخ مفيد همچنين روايت كرده است كه عبد العزيز قراطيسى گفت : امام صادق ( ع ) فرمود : امامان پس از پيامبر ما ، دوازده نفرند كه همه نجيب و بزرگوار و دانا مىباشند .
كسى كه يكى از آنها را كم كند يا يكى بر آنها بيفزايد ، از دين خدا خارج شده است و از ولايت ما هيچ بهرهاى ندارد » « 2 » .
شيعه معتقد است : وجود امام به خاطر حفظ نظام هستى ، امرى ضرورى است .
چنانكه امام صادق ( ع ) به اين مطلب اشاره نموده و فرموده است : « اگر ساعتى امام ازروى زمين برداشته شود ، زمين اهلش را همانند دريا مضطرب كند » « 3 » . همچنين امام صادق ( ع ) مىفرمود : « خداوند از زمان رحلت آدم هيچگاه زمين را بدون امامى كه مردم را به جانب او هدايت نمايد ، قرار نداده ، آن امام ، حجت خداست . هركه او را رها كرد ، هلاك شد و هركه او را همراهى و اجابت كرد ، نجات يافت » « 4 » .
شيخ طوسى معتقد است : « چه ازنظر عقل و چه ازنظر شرع زمين هيچ زمانى خالى از حجت خدا نيست » « 5 » .
روشن است كه اعتقاد شيعه به مسئلهء « وصايت » ( كه هر پيامبرى وصىاى داشته است ) به صورت زنجيرهاى از حضرت آدم تا آخرين امامشان حضرت قائم ( ع ) چنان اهميت آن را بالا برده كه نمىتوان گفت : وصايت دستورى است كه تنها از جانب پيامبر ما حضرت محمد ( ص ) صادر شده و به دورهء اسلامى منحصر بوده است ، بلكه اين وصايت ارادهء خداوندى است كه مىخواهد رسالت الهى از حضرت آدم تا حضرت صاحب الزمان ( ع ) ادامه داشته باشد . از اين مطلب روشن مىشود كه شيعه دراينمورد همانند ساير مورخين پيشين اسلام هستند ، در اينكه آنها تاريخ را فقط تاريخ ملتهاى
هامش
( 1 ) - اختصاص ، ص 207 - 8 .
( 2 ) - ايضا ، ص 233 .
( 3 ) - كلينى ، كافى ، 63 .
( 4 ) - كشى ، رجال ، 237 .
( 5 ) - الغيبة ، نجف 1358 ، ص 56 .