پيروانش به پانزده فرقه تقسيم شدند « 1 » . نوبختى تعداد اين فرقهها را پس از وفات آن حضرت چهارده فرقه مىداند « 2 » كه نخستين فرقه در روايت اشعرى و دوازدهمين فرقه در روايت نوبختى « 3 » فرقه اماميه قرار گرفته است . سعد اشعرى مىگويد : فرقهاى از آنها كه به اماميه معروف است ، معتقدند : « خداوند متعال پس از امام حسن عسكرى ( ع ) در روى زمين براى مردم حجت و جانشينى قرار مىدهد كه او فرزند حسن بن على بن محمد بن على بن موسى الرضا ( ع ) است . او كسى است كه مردم را امرونهى مىكند و علوم الهى و كتابها و احكام و واجبات و مستحبات خدا را كه پدران و پيشينيانش در نزد او به امانت گذاردند ، پذيرا شده و به مردم مىرساند و به آنچه مردم در امور دين و دنياى خود نيازمندند ، داناست ، جانشين و وصى پدرش مىباشد و پس از پدر سرپرستى امور مسلمانها را به عهده دارد ، او هدايتكنندهء امت است و كسى است كه بر روش امامان گذشته پرورش يافته ، روشى كه در امامان قبلى برقرار و در امام بعدى ( امام زمان ( عج ) ) نيز جارى است و تا روز قيامت ادامه دارد . . . و تا زمانى كه امرونهى الهى نسبت به بندگانش برقرار است ، اگر در روى زمين دو مرد باقى باشند ، يكى از آنها حضرت حجت ( عج ) است و اگر يكى از آن دو بميرد ( و قبل از قيامت تنها يك مرد باقى باشد ) او امام زمان ( عج ) است . اين بدان جهت است كه يكى از صفات برجستهء ائمه صداقت و راستگويى بوده است و آنچه آنها بيان كردهاند ، در نزد شيعه مورد قبول واقع مىشود و هيچگونه شبهه و ترديدى در آن وجود ندارد . . . و جايز نيست زمين از حجت الهى كه او خود امام و نيز فرزند امام است ، خالى باشد ، درصورتىكه ساعتى در زمين حجت الهى نباشد ، زمين و اهلش فرومىروند . بنابراين ما قائل به امامت حسن بن على ( ع ) ( امام عسكرى ) هستيم و به اينكه او زنده نيست و از دنيا رحلت كرد ، اقرار مىكنيم و يقين داريم كه فرزندش حضرت مهدى ( ع ) جانشين او مىباشد . . . و پس از پدر ، عهدهدار مقام
هامش
( 1 ) - همان مدرك ، ص 102 .
( 2 ) - فرق الشيعه ، ص 79 .
( 3 ) - فرق الشيعه ، ص 90 .