بيان حديث ان الله يلقن الحكمة على لسان الواعظين به قدر همم المستمعين
( ( 1656 ) ) جذب سمع است ار كسى را خوش لبيست
گرمى ووجد معلم از صبيست
( ( 1657 ) ) چنگئى كاو در نوازد بيست وچار
چون نيابد گوش گردد چنگ دار
( ( 1658 ) ) نى حراره يادش آيد نى غزل
نى ده انگشتش بجنبد در عمل
( ( 1659 ) ) گر نبودى گوشهاى غيب گير
وحى ناوردى ز گردون يك بشير
( ( 1660 ) ) ور نبودى ديده هاى صنع بين
نى فلك گشتى نه خنديدى زمين
( ( 1661 ) ) آن دم لولاك اين باشد كه كار
از براى چشم تيز است ونظار
( ( 1662 ) ) عامه را از عشق همخوابه وطبق
كى بود پرواى صنع وعشق حق
( ( 1663 ) ) آب تتماجى نريزى در تغار
تا سگى چندى نباشد طعمه خوار
( ( 1664 ) ) رو سگ كهف خداونديش باش
تا رهاند زين تغارت اصطفاش
روايت
« عن النبى صلى الله عليه وآله ان الله يلقن الحكمه على لسان الواعظين به قدر همم المستمعين » ( 1 ) ( خداوند به قدر همت شنوندگان حكمت را بر زبان اندرز گويان تلقين مىكند ) . « لولاك لما خلقت الافلاك . » ( 2 ) ( اگر تو نبودى افلاك را نمىآفريدم . )
تفسير ابيات
اگر كسى را ديدى كه با لب شيرين شروع به گفت گو كرده است ، يقين بدان كه جاذبهء سمعى وجود دارد ، چنان كه حرارت ووجد آموزگار مستند به جاذبهء دانش آموز
هامش
( 1 ) شرح انقروى ، ج 6 ص 399 . .
( 2 ) حديث قدسى است كه در گذشته در سند ودلالتش بحث مشروحى شده است . .